paneha

Φέτος δίνω ξανά Πανελλήνιες και μπορώ να πω πως άγχος εντός μου δεν έχω –εντάξει, πολύ λίγο. Θεωρώ πως είναι μία από τις καλύτερες εμπειρίες της ζωής μου, μία προσπάθεια η οποία μου δείχνει πως σημασία έχει η επιμονή και όχι μόνο το καλό αποτέλεσμα.

Η δεύτερη φορά μου στις Πανελλήνιες, μου έδειξε πως είναι σημαντικό να επιστρέφεις σε έναν χώρο που σε έχει πληγώσει, σοφότερος και πιο δομημένα προετοιμασμένος. Μου έδειξε πως δε χάνεται τίποτα αν δε θέλεις εσύ να χαθεί, πως ακόμα και αν έχεις αισθανθεί πως κάτι δεν έγραψες καλά, θα έχεις πάντα μία δεύτερη προσπάθεια στην οποία θα τα πας καλύτερα.

Η δεύτερη προσπάθειά μου στις Πανελλαδικές, μου αποδεικνύει πως το να έχεις ένα στόχο και να προσπαθείς διαρκώς για αυτόν, είναι η μεγαλύτερη επιτυχία για έναν άνθρωπο και τον καταξιώνει περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη κοινωνική εξωτερική επιτυχία.

Η δεύτερη εξέτασή μου έμαθε πως δεν είναι τελικά θέμα ικανοτήτων η προσωπικής αξίας πάντα η επιτυχία ή η αποτυχία. Είναι και θέμα άγχους, σωστής στιγμής, ψυχραιμίας. Για αυτό δεν πρέπει κάποιος να αισθάνεται μειονεκτικά αν δεν επιτύχει, αλλά να αισθάνεται υπερήφανος απλά και μόνο επειδή το προσπάθησε. Είναι ωραίο να προσπαθείς για τα όνειρά σου, να επιδιώκεις το καλύτερο, να δίνεις εξετάσεις και να ξαναδίνεις.

Κάθε επιτυχία σε κάθε άνθρωπο που προσπάθησε ξανά ή έδωσε για πρώτη φορά. Οι Πανελλήνιες, αν εξαιρέσεις το άγχος που προκαλούν, είναι και αυτή μία εμπειρία ζωής.