Σύρος: Και νησιώτισσα, και αστή

Ομορφη και ιδιαίτερη, με μια μεγάλη καθολική κοινότητα και πλούσιο βιομηχανικό παρελθόν, η Σύρος υπήρξε καταφύγιο για πρόσφυγες (μεταξύ άλλων Αϊβαλιώτες, Σμυρνιούς και Χιώτες) την περίοδο της Επανάστασης, ενώ αναπτύχθηκε ραγδαία στη διάρκεια του 19ου αιώνα. Πατρίδα του Βαμβακάρη και τόπος έμπνευσης του Καραγάτση, παραμένει μέχρι σήμερα μια κλασική αστή που αποκαλύπτει σιγά-σιγά τις διαφορετικές πτυχές του χαρακτήρα της: την εντυπωσιακή Ερμούπολη, τη γλυκιά Ανω Σύρο, την αρχοντική Ποσειδωνία, το τουριστικό Κίνι, αλλά και το λογοτεχνικά δραματικό Πισκοπειό…

Ξεκινήστε από την Ερμούπολη. Η πρωτεύουσα της Σύρου έχει κίνηση, κόσμο, ομορφιά και αρχιτεκτονικό ύφος που δεν υπάρχει πουθενά αλλού στις Κυκλάδες. Ισως το καλύτερο που μπορείτε να κάνετε αν την επισκέπτεστε για πρώτη φορά είναι να την περπατήσετε χαλαρά, περνώντας, αν θέλετε, από κλασικά σημεία, όπως είναι η πλατεία Μιαούλη και το διάσημο δημαρχείο του Τσίλλερ, με τη φαρδιά σκάλα και τους φοίνικες, αλλά και το Θέατρο Απόλλων (εδώ αξίζει να μπείτε μέσα, για να θαυμάσετε την αριστοκρατική διακόσμηση που «ασφυκτιά» στο μικρό εσωτερικό του). Εντυπωσιακές είναι οι εκκλησίες του Αγίου Νικολάου και της Ανάστασης και φυσικά τα συριανά αρχοντικά, ειδικά όσα βρίσκονται στη συνοικία Βαπόρια.

Πέρα από αυτά, το Βιομηχανικό Μουσείο Ερμούπολης προσφέρει μια καλή εικόνα για το πλούσιο παρελθόν του νησιού. Εκτός από την ίδια τη συλλογή του μουσείου (που περιλαμβάνει χάρτες, πρωτότυπα αρχιτεκτονικά σχέδια της Ερμούπολης, ομοιώματα πλοίων κ.ά.), ενδιαφέρον έχει και το κτίριό του, το Χρωματουργείο Κατσιμαντή.

Συνεχίστε την περιήγησή σας στην Ανω Σύρο. Εδώ το κλίμα αλλάζει, η βαβούρα και η πολυκοσμία κοπάζουν κάπως, το ίδιο και ο αρχιτεκτονικός λυρισμός. Η Ανω Σύρος είναι μια ενετική γειτονιά ταυτισμένη με το καθολικό στοιχείο του νησιού, είναι όμως και φημισμένη ρεμπετομάνα, καθώς από εδώ καταγόταν ο Μάρκος Βαμβακάρης. Είναι πιο ήρεμη, πιο απλή και γι’ αυτό πιο «γλυκιά» από την Ερμούπολη. Περπατήστε την όσο περισσότερο μπορείτε… Στην κορυφή της βρίσκεται η καθολική μητρόπολη του Σαν Τζώρτζη (θεωρείται ότι είναι χτισμένη από το 1200), ενώ στην περιοχή ξεχωρίζουν και η Παναγία Καρμήλου με το ανοιχτόχρωμο εσωτερικό και το πάτωμα-σκακιέρα, αλλά και ο (ορθόδοξος) Αγιος Νικόλαος «των πτωχών».

Μη χάσετε το Πισκοπειό, το Κίνι και την Ποσειδωνία, αφού θα ήταν κρίμα να πάτε στη Σύρο και να μη δείτε κάποιους από τους υπόλοιπους οικισμούς της. Για τους βιβλιόφιλους, το Πισκοπειό δεν είναι τίποτα λιγότερο από το υπαρξιακό βατερλό της Μαρίνας Μπαρέ, της ηρωίδας του Μ. Καραγάτση στη «Μεγάλη χίμαιρα», που διαδραματίζεται (και) εδώ. Λιγότερο δραματική, αλλά εξίσου όμορφη είναι και η Ποσειδωνία (αλλιώς Ντελαγκράτσια) με τις πανέμορφες παλιές επαύλεις, ενώ το Κίνι προσφέρεται για παραθαλάσσια βόλτα και απογευματινό καφέ.

Βουτήξτε στα νερά του Αιγαίου. Η Σύρος διαθέτει κάμποσες παραλίες. Ο Αγιος Νικόλαος στην Ερμούπολη, οι Αγκαθωπές με τα κρινάκια, ο οργανωμένος Γαλησσάς, η ήρεμη Φάμπρικα, ο Αζόλιμνος, ο Λωτός και το Αχλάδι είναι μερικές από αυτές.

kathimerini.gr

No Comments Yet

Leave a Reply

Your email address will not be published.