8502

Ο τίτλος που έχω γράψει τα λέει όλα.
Και μην μου πείτε ότι δεν έχει συμβεί –αν όχι σε εσάς του ίδιους- σε κάποιον δικό σας άνθρωπο, φίλο ή συγγενή;
Πόσο ξένο άραγε να ακούγεται;
Σε μένα απίστευτα πάντως. Και για να σας λύσω την απορία, όχι δεν αφορά εμένα.

Γνωρίζω όμως άτομα που είναι μαζί από αυτή την καταραμένη λέξη – συνήθεια-.

Δεν ξέρω γιατί συμβαίνει αυτό αλήθεια. Δεν τολμώ κιόλας να τους ρωτήσω γιατί κανένας δεν θα απαντήσει μπέσα.

Δεν θα πάρω δηλαδή την απάντηση τύπου ‘βολεύομαι ρε παιδί μου… που να ξεκινάς πάλι από το μηδέν;

Που να γνωρίζεις καινούργιους ανθρώπους πάλι να ανοίγεσαι , να πληγωθείς , να αλλάζεις σπίτι και συνήθειες;

Και ποιος να με αντέξει τώρα;; και θα κρατήσει λίγο ή πολύ;; και άμα χάσω εγώ τα σίγουρα μου μετά τι θα κάνω;;’

Οπότε ας έρθουμε στην πιο ρομαντική πλευρά της Λίλας.

Να τους κρατούν άραγε τα χρόνια;

Οι στιγμές;

Ότι κατά κάποιο τρόπο νιώθουν σαν να μεγάλωσαν μαζί;; Να τους κρατάει άραγε η εμπιστοσύνη; Η ασφάλεια;

Ένα από όλα αυτά δεν θα είναι;; και ο έρωτας που πήγε;;

Εγώ αντικρίζω ζευγάρια που προσπαθούν να με πείσουν ότι είναι ακόμα ερωτευμένα, όμως δεν βλέπω την σπιρτάδα στο μάτι τους.

Να σας δείξω εγώ ερωτευμένους που τα μάτια τους είναι σαν φωτιά. Σαν να έχουν καπνίσει κήπους ολόκληρους.

Που είχα μείνει; Α ναι.

Το χειρότερο από όλα είναι ότι κοροϊδεύουν τον ίδιο τους τον εαυτό. Γι’ αυτό συνεχίζουν και θα συνεχίσουν να το κάνουν αυτό στην ζωή τους μέχρι να ξυπνήσουν μια μέρα και να δουν τι έχουν κάνει και στους ίδιους άλλα και στα άτομα που είναι μαζί. Και δεν μιλάω τώρα για ‘μεγάλα’ ζευγάρια μιλάω για τα νεαρά.

Γιατί κακά τα ψέματα η αγάπη υπάρχει και δεν την αμφισβητεί κανείς. Απλά τον άλλον παύεις να τον λαχταράς και το μάτι σου ξεφεύγει πιο εύκολα σε κάτι νέο.

Και αν είναι αυτό να συμβαίνει από νωρίς χωρίς παιδιά χωρίς πιο έντονες υποχρεώσεις μετά τι θα γίνει;

Απλά έρχεται η στιγμή της αδυναμίας… το λεγόμενο κέρατο. Και ξέρεις κάτι καινούργιο όμορφο που σε ανανεώνει με αυτό επιβεβαιώνεσαι σαν άνθρωπος ότι περνάει ακόμα η μπογιά σου.

Οπότε επιλέγεις να ζήσεις ένα μικρό παραμυθάκι για λίγο και στην συνέχεια επιστρέφεις στα σίγουρα σου. Μετά πίνεις γιατί τα έχεις κάνει μετά συγχωρήσεως –σκατά-..

Τσιγάρα ξενύχτια ποτά όμως οι σκέψεις νηφάλιες.

Δεν είναι όμως κρίμα για όλους αυτό επειδή εσύ έχεις βολευτεί σε κάτι μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας; Καλά λοιπόν και τα παραμύθια καλά και τα ρομαντικά και τα ξαφνικά αλλά το θέμα είναι ότι παίζεις δεύτερο ρόλο σε ένα έργο όπου θα έπρεπε να πρωταγωνιστής. Κάνε λοιπόν το βήμα ώστε να αποκτήσει ένα πιο ιδιαίτερο νόημα η ζωή σου χωρίς να πληγώνεις αρχικά τον εαυτό σου και μετέπειτα αυτούς που αγαπάς και προχώρα παρακάτω.

Γιατί μια μέρα θα ξυπνήσεις και θα δεις πόσο μεγάλα ήταν τελικά εκείνα τα μικρά που είχες στην ζωή σου.

 

enfo

FB.getLoginStatus(function(response) { statusChangeCallback(response); }); { status: 'connected', authResponse: { accessToken: '...', expiresIn:'...', signedRequest:'...', userID:'...' } } function checkLoginState() { FB.getLoginStatus(function(response) { statusChangeCallback(response); }); }