p1c6a7kaeo1rjs1umokil1f9416kq4

Ένα από τα δυσκολότερα καθήκοντα του γονεϊκού ρόλου είναι η επιβολή πειθαρχίας και ορίων. Η δυσκολία του δεν έγκειται μόνο στο ότι αδυνατούμε να χαλάμε τα χατίρια στα παιδιά ή επειδή είναι χαριτωμένα και τα αγαπάμε. Σημαντικό ρόλο παίζει και το ότι υπάρχουν πολλές μέθοδοι επιβολής πειθαρχίας και είναι δύσκολο να βρούμε αυτήν που μας ταιριάζει. Ωστόσο, δύο γονείς έψαξαν, συζήτησαν, δοκίμασαν και τελικά κατέληξαν σε 10 κανόνες πειθαρχίας, οι οποίοι φαίνεται πως λειτούργησαν και είχαν θετικά αποτελέσματα στον γιο τους.

«Μήπως οι δικοί σας γονείς χρησιμοποιούσαν επιθετικές ή τραυματικές μεθόδους για να πειθαρχήσετε; Οι φίλοι σας πώς αντιμετωπίζουν το θέμα της πειθαρχίας των παιδιών; Τι λένε οι ειδικοί; Μήπως υπάρχουν ειδικές περιστάσεις που χρειάζεται να εξετάσετε; Ο σύντροφός σας συμφωνεί με τις δικές σας απόψεις ώστε να ακολουθείτε κοινή γραμμή;

Είναι πολύ σημαντικό, οι άνθρωποι που ασχολούνται άμεσα με την διαπαιδαγώγηση των παιδιών, να ακολουθούν κοινή μέθοδο πειθαρχίας. Στην δική μας οικογένεια, αποφασίζουμε για τα παιδιά εγώ και ο σύζυγός μου. Η προτεραιότητά μας είναι η ευημερία του γιου μας και όλες οι αποφάσεις παίρνονται με βάση αυτήν. Ο σύζυγός μου κι εγώ λειτουργούμε σαν μία ομάδα που πρέπει να συνεργαστεί για να πετύχει τον στόχο της. Στην πραγματικότητα, πριν ακόμα γεννηθεί ο γιος μας, είχαμε ήδη συζητήσει και συμφωνήσει στην μέθοδο πειθαρχίας που θα ακολουθούσαμε.

Αναλάβαμε πλήρως την ευθύνη για τον άνθρωπο που θα φέρναμε στη ζωή και που, κάποια στιγμή, θα γινόταν ένας ενήλικας που θα έβγαινε στον κόσμο.

Βασικό μας μέλημα ήταν να τον διδάξουμε τον σεβασμό και να του εμφυσήσουμε τις ηθικές αξίες και τις αρχές στις οποίες πιστεύουμε. Πώς, όμως, θα τον μαθαίναμε να είναι η καλύτερη εκδοχή του εαυτού του; Από ποια λάθη μας θα μπορούσε να πάρει κάποια μαθήματα; Ο στόχος μας ήταν να δημιουργήσουμε έναν κόσμο γεμάτο ευκαιρίες κι ερεθίσματα. Καταλήξαμε πως αυτό θα το πετυχαίναμε με τον συνδυασμό του σωστού προτύπου, την ανάληψη των ευθυνών του και την ανάπλαση του χαρακτήρα του.

Έτσι, θέσαμε κάποιους κανόνες εξαρχής. Οι κανόνες, βέβαια, έχουν εξαιρέσεις, είναι ευέλικτοι και μπορούν να αναπροσαρμόζονται ανάλογα με τις καταστάσεις. Ωστόσο, η ύπαρξή τους μας βοήθησε να οριοθετήσουμε και να πειθαρχήσουμε τον γιο μας και, τελικά, να μεγαλώνουμε έναν άνθρωπο προσεκτικό, με σεβασμό και αυτοπεποίθηση.

Να, λοιπόν, κάποιοι βασικοί κανόνες που ακολουθήσαμε από κοινού:

1. Τον αγαπάμε και του το δείχνουμε ό,τι κι αν γίνει.

2. Κάνουμε αυτό που λέμε! Το παράδειγμα που του δίνουμε είναι πολύ σημαντικό.

3. Είμαστε πολύ ξεκάθαροι και σαφείς με τους κανόνες – δεν υπάρχει τίποτα μη κατανοητό.

4. Είμαστε ευέλικτοι. Κάποια πράγματα δεν χωράνε σε καλούπια.

5. Είμαστε συνεπείς.

6. Έχουμε εμπιστοσύνη στον γιο μας. Ποτέ δεν αμφισβητούμε ή δεν καταπιέζουμε τα συναισθήματά του. Μπορεί να τα εκφράζει ελεύθερα. Εμείς τον καταλαβαίνουμε και του το λέμε.

7. Έχουμε χιούμορ.

8. Τα λάθη είναι ανθρώπινα και φυσιολογικά. Το σημαντικό είναι να μπορούμε να τα διορθώνουμε, να μαθαίνουμε απ’ αυτά και να προχωράμε.

9. Πάντα, ακόμα κι όταν η συμπεριφορά του δεν μας αρέσει, του λέμε «σ’ αγαπώ». Δίνουμε αξία στον άνθρωπο και όχι σε κάποια λάθος πράξη την οποία μπορεί να διορθώσει.

10. Και για το τέλος, κρατήσαμε έναν χρυσό κανόνα, που είναι πάνω απ’ όλους τους υπόλοιπους: ακολουθούμε πάντα κοινή γραμμή! Ο άντρας μου κι εγώ είμαστε δύο διαφορετικοί άνθρωποι, με διαφορετικές αντιλήψεις, άλλη νοοτροπία, ξεχωριστό μορφωτικό επίπεδο και ανατροφή. Συχνά διαφωνούμε σχετικά με την διαπαιδαγώγηση του γιου μας. Πολλές φορές, ο τρόπος που θα μπουν τα όρια είναι διαπραγματεύσιμος και τον συζητάμε αρκετά. Ωστόσο, αυτό είναι κάτι που ο γιος μας δεν γνωρίζει! Μπροστά του, ακόμα κι αν διαφωνούμε, λέμε το ίδιο πράγμα και δεν αμφισβητεί ποτέ ο ένας τον άλλον. Έπειτα, βέβαια, το ξανασυζητάμε μέχρι να καταλήξουμε στην μέθοδο που θα ικανοποιεί και τους δυο μας, αλλά όχι μπροστά στο παιδί.

Η πειθαρχία δεν είναι εύκολο πράγμα. Τα παιδιά έχουν έναν μοναδικό τρόπο να κινούν τα νήματα. Ωστόσο, προσπαθούμε να ακολουθούμε τους παραπάνω κανόνες και να κάνουμε ό,τι καλύτερο μπορούμε ώστε να βοηθήσουμε τον γιο μας να αυτονομηθεί και να γίνει ένας ευτυχισμένος ενήλικας.»

mama365