fagito_kolimpi

Πραγματικά, έχω κουραστεί τόσο ως παιδί όσο και τώρα ως μαμά να ακούω στην παραλία αυτή την ατάκα από τις διπλανές ξαπλώστρες.

Η μάνα μόλις έχει μπουκώσει το παιδί της με κάθε λογής, μην ανοίξω το στόμα μου και πω με τι λογής, φαγητό, από σάντουιτς και τοστ, μέχρι ντολμαδάκια και κεφτεδάκια, και τώρα του λέει να μην μπει στη θάλασσα.

Λογικό. Με όλα αυτά που καταβρόχθισε, πού να πάει να κολυμπήσει που είναι 100% σίγουρο ότι θα δει τον πάτο της θάλασσας και όλο τον βυθό του Μπικίνι παρέα με τον Μπομπ Σφουγγαράκη;

Άρα; Τι ισχύει τελικά; Καλά μας τα έλεγαν οι μανάδες μας παλιά; Τα ίδια πρέπει να λέμε και εμείς στα δικά μας παιδιά; Ή μήπως όχι;

Οι ειδικοί μας εξηγούν ότι εάν ένα παιδί μπει στη θάλασσα αμέσως μετά το φαγητό δεν κινδυνεύει να πνιγεί, όπως νομίζαμε μέχρι προσφάτως.

Το θέμα είναι, αν και σπάνια μπορεί να συμβεί αυτό, ότι ενδέχεται να πάθει κράμπες στο στομάχι. Και αυτό συμβαίνει γιατί μετά το φαγητό ο οργανισμός κατευθύνει το αίμα στο στομάχι με σκοπό να βοηθηθεί η διαδικασία της πέψης.

Ακόμα όμως κι αν το παιδί πάθει κράμπα στο στομάχι αυτό δεν πρόκειται να το θέσει σε κίνδυνο πνιγμού.

Από την άλλη, αφού το παιδί πεινάει, τι να κάνουμε; Να το αφήσουμε νηστικό;

Αχ, μαμάδες, υπάρχει λύση! Ας δίνουμε στα παιδιά μας ένα καλό πρωινό πολύ προτού πάμε στην παραλία, το οποίο θα τα κρατήσει χορτάτα για αρκετές ώρες.

Και ας παίρνουμε μαζί μας μερικά φρουτάκια, γιατί μην φαντάζεστε ότι τα παιδιά πεινάνε τόσο πολύ όσο εμείς νομίζουμε.

Και αν συνηθίζουμε να καθόμαστε στην παραλία με τις ώρες, και αυτές περάσουν και το παιδί πραγματικά πεινάσει, ας πάμε σε μια ταβέρνα ή ας φάμε πια αυτά τα καταπληκτικά ντολμαδάκια. Αρκεί μετά, να δώσουμε στον εαυτό μας λίγο χρόνο να χωνέψει. Εκείνη την ώρα μπορούμε να φτιάξουμε ένα ωριαότατο κάστρο στην αμμουδιά, να βάλουμε τραγούδια, να διαβάσουμε λίγο από το βιβλίο μας, να χαλαρώσουμε.

Και μετά, βουρ για τη θάλασσα!

mothersbird