Happy Family Mother Child Little Girl Reading  Book

γράφει η Ελένη Καραχανίδη

«Μη μου πει η μαμά ότι…» φράση που χρησιμοποιείται αρκετά συχνά από τους μπαμπάδες, μικρών, μεγαλύτερων αλλά και μεγάλων παιδιών. Από το μικρό παιδί που δεν κοιμάται την ώρα που το βάζει η μαμά για ύπνο, στο μαθητή που δε διαβάζει την ώρα ή με τον τρόπο που θεωρεί η μαμά και ο μπαμπάς, τον έφηβο που θα βγει και δε θα γυρίσει την προσυμφωνημένη ώρα, οι απανταχού μπαμπάδες μπορεί να έχουν ξεστομίσει τη φράση. Πώς είπατε; Τι λέτε κι εσείς; Αν ναι, είναι καιρός να σκεφτείτε να το σταματήσετε και δείτε 3 καλούς λόγους γιατί:

1ον βάζετε τη μαμά στη θέση του αδύναμου αλλά και του «καρφιού». Αυτό που δηλώνεται με το « μη μου πει η μαμά ότι» μεταφράζεται στην πράξη κάπως έτσι: το παιδί ενώ είναι με τη μαμά έχει μια μη επιθυμητή συμπεριφορά και η μαμά όχι μόνο δε μπορεί να τη διαχειριστεί αλλά θα προσφύγει και στον μπαμπά για να επιλυθεί το ζήτημα. Ακόμα, δε, χειρότερα, αυτό θα το κάνει λέγοντάς του το εν λόγω σκηνικό και ζητώντας του να αναλάβει δράση.

2ον βάζετε τον εαυτό σας στο ρόλο του «διαιτητή» ή του «κακού». Με τον τρόπο αυτό κατ’ αρχάς φορτίζετε αρνητικά την εικόνα σας στα μάτια τους παιδιού. Επιπλέον, επωμίζεστε εσείς το δυσάρεστο έργο του να συμμορφώσετε το παιδί στην επιθυμητή συμπεριφορά φοβίζοντας το- «απειλώντας» το.

3ον και σημαντικότερο μπερδεύετε το παιδί. Αυτό συμβαίνει γιατί έχει μπροστά του μια μαμά που ενώ – και σωστά και προφανώς- του λέει να μην «καρφώνει» η ίδια κάνει το αντίθετο, προκαλώντας του σύγχυση αλλά και ανασφάλεια στη μεταξύ τους σχέση εμπιστοσύνης. Συγχρόνως, έχει ένα μπαμπά που το απειλεί και άρα το αποξενώνει και το απομακρύνει. Έτσι το παιδί διακατέχεται από αρνητικά συναισθήματα. Νιώθει μοναξιά, έλλειψη συνέπειας, απώλεια εμπιστοσύνης, αποξένωση.

Όλα αυτά με μία φράση; Κι όμως! Γιατί για το παιδί, το κομμάτι της συνέπειας και της εμπιστοσύνης είναι καθοριστικά για να «χτίσει» το δίχτυ ασφαλείας του και το σημείο αναφοράς του που είναι,  ασφαλώς, η οικογένειά του. Όταν έχει μια μαμά-αδύναμη, έναν μπαμπά- μπαμπούλα, οι ισορροπίες διαταράσσονται και το αίσθημα  ασφάλειας ακροβατεί.

Τι να κάνετε και τι να πείτε αντί αυτού;

Κατ αρχάς, οι γονείς καλό είναι να έχουν αποφασίσει και να ακολουθούν μια κοινή γραμμή- προσέγγιση , ιδίως στα βασικά και σημαντικά θέματα συμπεριφοράς, προγράμματος και ανατροφής του παιδιού τους.

Επιπλέον, είναι υψίστης σημασίας ο τρόπος επίλυσης προβλημάτων και κρίσεων να είναι η συζήτηση και μάλιστα σε χαμηλούς τόνους. Αν το παιδί βλέπει εσάς να φωνάζετε στη μαμά όταν διαφωνείτε με κάτι ή να την αγνοείτε όταν σας ζητά κάτι, θα κάνει και κείνο το ίδιο συντομότερα ή αργότερα.

Αφού έχει γίνει αυτό, και ξεκινώντας από τους μπαμπάδες, καλούνται να αποθαρρύνουν τη δημιουργία τέτοιων σκηνικών . Αυτό σημαίνει ότι ακόμα και αν η μαμά μπερδευτεί- ξεχαστεί ή το κάνει επίτηδες και συνειδητά, και αρχίσει να σας λέει, παρουσία του παιδιού, οτιδήποτε για να το «συνετίσετε» , εσείς πρέπει να της πείτε ότι θέλετε να ακούσετε τα γεγονότα όπως έγιναν και μετά να συζητήσετε μαζί του οι δυο σας ή και οι τρεις σας για να καταλήξετε κάπου.

Ακολουθεί υποθετικό παράδειγμα για να καταλάβουμε όλοι καλύτερα.

Έστω ότι επιστρέφετε το μεσημέρι σπίτι και η μαμά σας λέει ότι ο γιος σας, ο Τ. δεν έκανε την προπόνηση ενώ ο γυμναστής είπε ότι μπορούσε. Και μάλιστα, ο Τ. δηλώνει  ότι δε θα ξανακάνει προπόνηση ούτε αύριο που έχει πάλι.

Σενάριο Νο1 εσείς του λέτε ότι δεν είναι σωστό αυτό που κάνει, να πάει αύριο και όχι μόνο να κάνει την προπόνηση του αλλά να ζητήσει και συγγνώμη για σήμερα.. και «μη μου πει η μαμά ότι δεν το έκανες γιατί… (ξέχνα το dvd το βράδυ) »

Σενάριο Νο 2 λέτε στη μαμά ότι θέλετε να σας πει ό,τι γνωρίζει για το θέμα και μετά ρωτάτε το παιδί τι έχει συμβεί. Γιατί έγινε ό.τι έγινε, ποια είναι η δική του εκδοχή, πώς νιώθει γι αυτό και τι σκέφτεται να κάνει.

Ξέρω, είναι εύκολο να δείτε ότι το δεύτερο σενάριο είναι πιο σωστό. Ξέρω ξέρω, είναι επίσης, πάρα πολύ πιθανό οι απαντήσεις του Τ. να μην είναι επαρκείς, ικανοποιητικές, ή να μη δοθούν καν. Μαντέψτε, όμως! Σωστά! Και πάλι ΔΕΝ πρέπει να πείτε τη «μαγική» φράση. Αντιθέτως, πρέπει να του δώσετε χρόνο να το σκεφτεί και να σας απαντήσει και χώρο να μπορέσει να εκφραστεί. Ασφαλώς είναι πιο χρονοβόρο, ασφαλώς δεν εγγυάται το αποτέλεσμα, ασφαλώς η επιτυχία- ειδικά τις πρώτες φορές- δεν είναι πολύ πιθανή στην πραγματικότητα.

Τότε γιατί να το διαλέξετε; Μα γιατί έτσι θα έχετε τη δυνατότητα να χτίσετε τη σχέση σας με το παιδί σας, να δώσετε στο παιδί σας μια μαμά που διαχειρίζεται τις καταστάσεις και μόνη της, έναν μπαμπά που δεν είναι μπαμπούλας. Θα έχετε μια ευκαιρία να κερδίσετε την εμπιστοσύνη του παιδιού σας, το σεβασμό απέναντι σε σας και στη μαμά του αλλά και τη δυνατότητα να μιλήσετε και να επιλύσετε οποιοδήποτε θέμα προκύπτει.

Ακόμα και αν η επίλυση δεν είναι ιδανική για όλους σας και κάθε φορά, το παιδί σας θα ξέρει ότι μπορεί έρθει σε σας για να το κάνετε, στους γονείς του. Κι αυτό αξίζει και το χρόνο, και την προσπάθεια, και την αλλαγή φράσης, δε νομίζετε;

epaggelmagynaika.gr

FB.getLoginStatus(function(response) { statusChangeCallback(response); }); { status: 'connected', authResponse: { accessToken: '...', expiresIn:'...', signedRequest:'...', userID:'...' } } function checkLoginState() { FB.getLoginStatus(function(response) { statusChangeCallback(response); }); }