imagemonah

Όχι! Αν πάρεις το μωρό αγκαλιά γιατί κλαίει δε θα το “κακομάθεις” ούτε θα “συνηθίσει και μετά θα θέλει συνέχεια αγκαλιά” ούτε σημαίνει ότι σε “εκμεταλλεύεται”.

Από τη στιγμή που σχηματίστηκε η καρδιά του, από εκείνον τον πρώτο χτύπο, μέχρι την πρώτη κίνηση που ένιωσες, μέχρι τις πολλές επόμενες “κλοτσιές” που έγιναν ένας τρόπος επικοινωνίας σας και σίγουρα ένας τρόπος να κάνει την παρουσία του κάτι παραπάνω από αισθητή! Για 40 εβδομάδες(ή κάπου τόσο) ήσασταν ένα – ή για την ακρίβεια δύο σε ένα!
Μέχρι τη στιγμή που ακούστηκε το πρώτο κλάμα, ο ομφάλιος λώρος κόπηκε και γίνατε δύο…Ή μήπως όχι?

Σωστά μαντέψατε! Η ερώτηση ΔΕΝ είναι ρητορική και η απάντηση είναι ΟΧΙ! Αυτό συμβαίνει γιατί, μπορεί τεχνικά να διαχωριστήκατε καθώς είσαστε δύο οργανισμοί…πρακτικά όμως, το μωρό σας σάς αντιλαμβάνεται σα να είσαστε προέκτασή του (ναι ναι..εσείς δική του και όχι αυτό δική σας). Και όχι μόνο αυτό αλλά προβλέπεται να συνεχίσει να…”σκέφτεται” έτσι για τους πρώτους μήνες ζωής του!!!

Εσείς είσαστε αυτή που το φροντίζει, το ταΐζει, το αλλάζει, το κοιμίζει…μα συγχρόνως είσαστε εκείνη που γνωρίζει την αγκαλιά της, που η επαφή δέρμα με δέρμα (skin to skin) το κάνει να νιώθει ασφάλεια, που ηρεμεί όταν ακούει χτύπο της καρδιάς της.
Και τα χρειάζεται όλα αυτά για να μεγαλώσει καλά και ο εγκέφαλος του χρειάζεται να νιώσει αυτή την ασφάλεια για να αναπτυχθεί σωστά.

Όταν ένα μωρό κλαίει ΔΕΝ το κάνει για να σας χειριστεί, διαχειριστεί, εκμεταλλευτεί. Κι ό,τι και αν έχει πει ο Μέρφι (ή οποιοσδήποτε άλλος) , το μωρό δεν μπορεί να κάνει “οργανωμένη επίθεση” στον ύπνο σας…όχι όχι ούτε στις αντοχές σας, στην ώρα του μπάνιου, του φαγητού ή οποιαδήποτε άλλη ώρα. Όταν το μωρό κλαίει προσπαθεί να εκφράσει μια ανάγκη του και αυτός είναι ο μόνος τρόπος που έχει να τη γνωστοποιήσει.

Το να πάρουμε αγκαλιά είναι μωρό που κλαίει είναι η πρώτη αντίδραση, η πρώτη προσπάθεια να το ηρεμήσουμε αλλά και ο βασικός τρόπος να δείξουμε έμπρακτα ότι βρισκόμαστε εκεί για εκείνο. Χωρίς δεύτερες σκέψεις, χωρίς ανησυχίες για το αν κακομαθαίνει, χωρίς σκληρά μέτρα εκπαίδευσης τύπου “άστο να κλάψει και θα συνηθίσει”… μα ακριβώς γιατί είναι μωρό, και όπως κάθε άνθρωπος, χρειάζεται να νιώσει ασφάλεια. Και είναι το μωρό σας και αυτό που χρειάζεται θα το βρει στην αγκαλιά σας.

Και να είστε σίγουρη, πως όσο πιο ισορροπημένο είναι ένα μωρό, ένα παιδί, ένας άνθρωπος τόσο πιο εύκολα – γρήγορα και ανώδυνα θα φύγει απ την αγκαλιά σας όταν νιώσει έτοιμο. Και τόσο πιο εύκολα -γρήγορα και ανώδυνα θα επιστρέφει κάθε φορά που τη χρειάζεται!

Χρόνια Πολλά μανούλα και κράτα την αγκαλιά σου ανοιχτή!