27661504_10214997647876390_1752261247_n

Κουκουβάγια με μπλε αίμα!

Αγαπημένη μαμά κουκουβάγια,

Κατανοώ πως τα μεγάλα σου μάτια έχουν την μαγική ικανότητα να κοιτούν το παιδί σου καλά και να αναγνωρίζουν όλα του τα ταλέντα. Αυτά που έχει και τα άλλα που βλέπεις μονάχα εσύ Γιατί στην ουσία απλώς ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ!

Σε ακούω να το παινεύεις για το μέγιστο κατόρθωμα να πάρει 10 στο σχολείο, μα φυσικά μανούλα μπράβο του!!! Στο δικό σου και σε όλα τα υπόλοιπα εκατοντάδες παιδιά που κατάφεραν το ίδιο! Μη στραβώνεις τη μούρη, φυσικά και δεν ήταν το μόνο!

Και πόσο όμορφο είναι… έχεις δίκιο να το καμαρώνεις τόσο.. φαντάζομαι δίκιο έχουν και όλες οι υπόλοιπες μαμάδες κουκουβάγιες που έχουν την ίδια άποψη με σένα για τα δικά τους παιδιά.

Πάλι ξινίζεις τη μούρη μανούλα;

Για κατέβα από το ψηλό κλαδί που κάθισες να πούμε δύο κουβέντες.. Γιατί ίσως ανέβηκες ψηλά πολύ και δε κοιτάζεις γύρω.

Χιλιάδες κλαδιά στο δέντρο σου γεμάτο κουκουβάγιες. Δεν είσαι η μόνη, είστε πολλές! Πολλά και τα παιδιά σας. Μα κανένα καλύτερο από το παιδί της άλλης. Ούτε χειρότερο βεβαίως.. και πως να τα συγκρίνεις δηλαδή;; και πως να στο εξηγήσω; μιλάμε για παιδιά μαντάμ και όχι για αμάξια. Να τα βάλουμε κάτω να συγκρίνουμε πιο κάνει παραπάνω λεφτά και πιο έχει περισσότερους ίππους!

Πως έκρινες λοιπόν και πως «νίκησε στη μάχη» το παιδί σου;

Ποιος του έδωσε τον τίτλο του «kid of the world »? Εσύ; Λυπάμαι δε μετράει…

Όχι γιατί με χαλάει εμένα ή γιατί τον διεκδικώ εγώ για το δικό μου σπλάχνο, απλώς μανταμιτσα μου σε λίγο μεγαλώνει. Θα πετάξει θα φύγει.. και θα βρει έναν κόσμο που δε θα του χαριστεί.

Θα βρει κουκουβάγιες εκεί έξω, σαν και σένα… που θα το βλέπουν λίγο και μικρό γιατί απλώς δε θα είναι το παιδί τους!

Και πως να τις αντιμετωπίσει το έρημο; Που του έμαθες ότι αξίζει παραπάνω από τα υπόλοιπα και τελικά δεν ήταν έτσι;

Και πως να τους πείσει ότι είναι υπέροχο; Δεν του έμαθες να παλεύει για να γίνει… του έμαθες πως απλώς είναι!

Ξυπνήστε μαντάμ!

Και Ρίξτε μια ματιά σε τούτο το δέντρο…

Μήπως τώρα μας βλέπεις και εμάς;

Μήπως θα ήταν καλύτερο να του δείξεις την αυτοπεποίθηση και όχι την αυταρέσκεια;

Βλέπεις με την αυτοπεποίθηση πετάς και αν πέσεις σηκώνεσαι μαντάμ! Παίρνεις φόρα και ξανασηκώνεσαι… και τελικά πετάς!

Με την αυταρέσκεια αν πετάξεις και πέσεις τρως τα μούτρα σου… είσαι κάτω τσακισμένος και βλέπεις τους άλλους να γελάνε με τη πτώση σου. Δεν έχεις δύναμη να ξαναπροσπαθησεις… Δεν έχεις δύναμη να δοκιμάσεις ξανά… Γιατί συνειδητοποιείς πως τελικά δεν είσαι καλύτερος επειδή έτσι σου είπαν! Έπρεπε να παλέψεις για να γίνεις…

Μα το χειρότερο ξέρεις ποιο είναι κουκουβάγια μου για σένα;

Ότι όχι μόνο θα δεις τη πτώση μα θα ακούσεις και όλες εκείνες τις ίδιες με σένα να κακαρίζουν και να χασκογελούν…

Και να λένε…

Το δικό μου το παιδί, δε θα έπεφτε μαντάμ!

Της Γεωργίας Χατζηδάκη