middle-age-crisis

Και πότε τελικά γερνάω;

Δεν έχει να κάνει με τα χρόνια.

Θέλω να πω πως -κατά τη δική μου άποψη- δεν έχει να κάνει με την ηλικία…

Δεν είναι ένας αριθμός κεριών που μόλις σβηστούν, έτσι μαγικά, γερνάς…

Είναι οι καταστάσεις, η διάθεσή σου, ο χαρακτήρας σου, ακόμα και εκείνοι που βρίσκονται δίπλα σου…

Και έρχεται μια μέρα που λες ψιθυριστά εκείνο το «Γερνάω μαμά»…

Και σε πονάει, γιατί ακόμα και στο βλέμμα το οικείο δεν μπορείς να βρεις απάντηση στο τι να κάνεις.

Διαφυγή από αυτό το γερνάω.

Το «γερνάω» της ψυχής που δεν μετριέται με ρυτίδες.

Αλλά με συμπεράσματα…

Στόχοι που δεν έχεις το κουράγιο να κυνηγήσεις και συμπεριφορές που σε πείθουν πως δεν είσαι πια νέος…

«Πριν από κάποια χρόνια δεν θα συνέβαινε αυτό»…

«Δεν θα το είχα επιτρέψει»…

«Γέρασα»…

Χρόνια που πέρασαν και ούτε ένα βλέμμα σε εκείνα που έρχονται…

Ματιά που κόλλησε στο παρελθόν και απλά αναπολεί.

Γιατί, πολύ απλά, μπορεί το παρόν να μην είναι εκείνο που περίμενε. Ή εκείνο που ονειρεύτηκε.

Η αλήθεια είναι ότι τα χρόνια που περνούν φέρνουν αλλαγές. Και δεν μιλάω για εκείνες στο σώμα.

Μιλάω για εκείνες τις σημαντικές αλλαγές που δεν μπορείς να αγνοήσεις…

Είναι απλά τα πράγματα.

Τα χρόνια που πέρασαν έζησες κάποιες καταστάσεις.

Και τώρα πια έχεις μάθει…

Έχει αυξηθεί κατά πολύ η υπομονή σου, αλλά μειώθηκαν οι αντοχές σου.

Δικαιολογείς πιο εύκολα τους ανθρώπους, αλλά όταν τους διαγράφεις είναι οριστικό…

Χαμογελάς με τα στομφώδη λόγια των νεότερων, αλλά καταλαβαίνεις απόλυτα το λόγω για τον οποίο τα πιστεύουν…

Και εκατοντάδες άλλες αλλαγές που στην πραγματικότητα δεν σε γερνούν, σε δυναμώνουν…

Όμως έρχονται κάποιες στιγμές που αυτές οι ίδιες οι αλλαγές είναι λες και σε απομακρύνουν από την νεαρή σου ηλικία.

Γιατί μπορεί χρονικά να έχεις απομακρυνθεί, αλλά στην πραγματικότητα την έχεις πάντα μαζί σου.

Και όμως…

Δεν… περνάει πια η μπογιά σου.

Δεν μπορείς να ακολουθήσεις τα γεγονότα…

Και αυτό μπορεί να το σκεφτείς ενώ είσαι ακόμα 40 ή και 30 χρόνων…

Όχι, το «γερνάω μαμά» δεν υφίσταται…

Το γερνάω δεν υφίσταται…

Το επιτρέπω να γεράσω υπάρχει μόνο και αυτό είναι αυτοκαταστροφικό…

Δεν γερνάω, μεγαλώνω είναι το σωστό…

Συλλέγω εμπειρίες και στιγμές και συνεχίζω…

Μαζί με τις πληγές και τις ρυτίδες.

Μαζί με τα παθήματα που έγιναν μαθήματα αλλά και εκείνα τα λάθη που θα ξανακάνω…

Δεν γερνάω μαμά, μεγαλώνω.

Σε ακολουθώ και απλά μεγαλώνω…

Και είναι ωραίο να μεγαλώνεις.

Να έχεις αυτή την ευκαιρία που κάποιοι δεν είχαν ποτέ…

Μεγαλώνω και… αδιαφορώ για όσους θέλουν να γεράσουν…

 

unblock