1FLAHA

γράφει η Άννα Ζαννιδάκη

Τα βλέφαρα τρεμοπαίζουν, θέλουν να ξεκουραστούν, να κλείσουν μα δεν τα αφήνει η αγωνία, ο φόβος για το αύριο.

Τα χέρια προσδοκούν να παραμείνουν πάντα ανοιχτά της προσφοράς, της δωρεάς, μα δεν είναι σίγουρα το καθεστώς γνωμοδοτεί φτώχεια εξαθλίωση μα δεν πρέπει να αφήσουμε ελεεινά λυσσαλέα τραγιά, να καρπωθούν ιδρώτες, μεγαλεία και στάσεις ζωής άλλων αποθανόντων που σίγουρα θα τρίζουν τα κόκαλά τους.

Δεν είμαστε εμείς που δώσαμε δεινά παραδείγματα, λευτεριάς, απελευθέρωσης του γένους, μα τώρα που είμαστε χαθήκαμε σε μια χούφτα χρήματα καλοπέραση, ευκολίες με δόσεις πληρωμής και εξαργύρωσης, τι άλλο, συναισθημάτων κατοχής και ανοχής, διώξεως και επιδιώξεως, τι άλλο κέρδη, χρήμα, βολή, άνεση, καλοπέραση.

Πού είναι μωρέ οι Ελληνίδες που έδιναν και την ψυχή τους για την Πατρίδα, που είναι η Λασκαρίνα, η Μαντώ, όλες χάθηκαν κάτω απ τα φτιασίδια του εφήμερου και του συναρπαστικού σχεδίου, παγκοσμιοποίησης ελάφρυνσης νου, σκέψης, μαλθακότητας και αμέλειας των βασικών και πρωταρχικών μας δικαιωμάτων .

Ξυπνήστε αδέρφια μας παίρνουν τα άγια χώματα μας, τη γη που αιμαοσύρθηκε και δεν ανέχτηκε τους Σωτήρες της, γιατί απλά και μόνο κοιτάζουν περί Πατρής και όχι περί Πάτριες.

Δεν είναι τα συλλαλητήρια που θα καθοδηγήσουν και θα εξεγερθούν τα πλήθη, είναι οι βοές που σίγασαν στο πλήθος και στο φόβο, στην άρνηση και στην ανοχή, στην αποδοχή και την αδιαφορία.

Θα σηκωθούν μωρέ, θα αναστηθούν και θα μας γεμίζουν φάσκελα, ανίκανοι να δούμε και να υπερασπιστούμε πάτρια εδάφη, μια ζωή με ένα φόβο, τον πόλεμο, την παράλογη κυριαρχία και τον αλόγιστο επεκτατισμό τους.

Τι φοβάστε μωρέ, μήπως και δεν το ζήσαμε, δεν μας άγγιξε, μας ρήμαξε και μας ρημάζει ακόμα!

Πάρτε το χαμπάρι, ο πόλεμος τελέστηκε και η πατρίδα μας εκτελέστηκε από πυρρά και χέρια.

Οι εφιάλτες ήταν και είναι εντός των τειχών της δε χρειάστηκαν κεκρόπορτες, αφού οι θύρες άνοιξαν διάπλατα ,της υπόκλισης της υποταγής και της μη φιλόπατρις σκέψης και εφαρμογής αυτής.

Δε με νοιάζει για μένα, εγώ έζησα τα χρόνια τα καλά κι αν ζορίζομαι όπως όλοι τώρα, και πάλι Δόξα τον Καλό Θεούλη, είναι γιατί απεφάσισαν οι Κραταιοί ασυγκράτητοι να βωμολοχήσουν ενάντια στο πλήθος το λαό, μα σαν εγερθεί και γίνει όχλος ,τότε να δούμε που θα πανε ΝΑ ΚΡΥΦΤΟΥΝ.

Με νοιάζει και πονάω για τα παιδιά μου. Τα παιδιά σας, που ζουν και συμπεριφέρονται χωρίς χρήμα, επιβιώσεως ανάγκες πάνε και έρχονται, με πολλαπλά πισωγυρίσματα…κι όχι μόνο.

ΧΤΥΠΗΣΑΝ ΟΙ ΑΘΛΙΟΙ ΕΚΤΕΛΕΣΤΕΣ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ ΤΟ ΤΡΙΠΤΥΧΟ ΠΑΤΡΙΣ ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ.

ΑΛΛΑ ΠΟΥ ΘΑ ΠΑΕΙ…ΘΑ ΤΟ ΒΡΟΥΝ ΑΠ ΤΟ ΘΕΟ!!! ΘΕΛΩ ΚΙ ΕΥΧΟΜΑΙ ΚΑΙ ΠΙΣΤΕΥΩ.

ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΕΝΑ ΣΤΟΜΑ ΜΙΑ ΨΥΧΗ…ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΝΕΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ…ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ…ΤΟ ΜΑΘΑΜΕ ΚΙ ΑΥΤΟ.

Γιατί η γυναίκα πρέπει να ασκεί και να εξασκεί κριτική, κρίση και βούληση.

ΑΠΛΑ

epaggelmagynaika.gr