narkotika_sxoleio

To άρθρο δημοσιεύτηκε αρχικά στο VICE UK.

Τα πρόσφατα στατιστικά στοιχεία που δημοσίευσε το Yπουργείο Εσωτερικών της Βρετανίας έδειξαν ότι σημειώθηκαν 3.744 θάνατοι που σχετίζονταν με τα ναρκωτικά στην Αγγλία και την Ουαλία το 2016. Πρόκειται για μια αύξηση της τάξης του 70% σε σχέση με το 2015, καθώς και για τον υψηλότερο αριθμό από τότε που ξεκίνησαν οι συγκρίσιμες στατιστικές, το 1993. Ένα από τα σημαντικότερα συμπεράσματα των στατιστικών ήταν το γεγονός ότι το 54% των θανάτων σχετίζονταν με οπιοειδή, με την πλειοψηφία τους (1.209) να οφείλονται στην ηρωίνη ή/και τη μορφίνη.

Τα στοιχεία περιγράφουν μια ζοφερή πραγματικότητα, όπως και το πρόσφατο άρθρο του Max Daly στο VICE, το οποίο υπογραμμίζει την αύξηση των θανάτων που σχετίζονται με την ηρωίνη σε ηλικίες κάτω των 30 ετών: από 95 ανήλθαν στους 154, μεταξύ 2012 και 2015.

Όλα αυτά καταδεικνύουν ότι η ηρωίνη εξακολουθεί να προκαλεί ανείπωτη θλίψη στη ζωή των χρηστών και των οικογενειών τους. Παρόλα αυτά, ένα τμήμα λειτουργικών χρηστών ηρωίνης παραμένει: άνθρωποι που φαινομενικά ζουν (σχετικά) φυσιολογικές ζωές. Όντας ένας ακόμη δούλος του στιγματισμού της ηρωίνης από τα μέσα ενημέρωσης, δυσκολεύομαι να πιστέψω ότι κάποιος μπορεί να κάνει χρήση, χωρίς να βυθιστεί σε έναν κόσμο που θυμίζει Trainspotting. Έτσι, αναζήτησα κάποιους χρήστες, πρώην και νυν, για να ανακαλύψω την πραγματικότητα της καθημερινότητάς τους.

«Μόνο τρεις άνθρωποι ξέρουν το μυστικό μου»

Εργάζομαι στα κεντρικά γραφεία ενός τραπεζικού ομίλου και βγάζω πάνω από 35 χιλιάρικα. Είμαι καλή στη δουλειά μου, παίρνω αύξηση κάθε χρόνο και με εκθειάζουν συνεχώς.

Την ηρωίνη μόνο την καπνίζω. Ποτέ δεν ήθελα να βαρέσω (ένεση) και ποτέ δεν θα το έκανα. Κατά μέσο όρο, καταναλώνω τρία σακουλάκια των δέκα ευρώ την ημέρα, αν και μερικές φορές είναι παραπάνω και άλλες λιγότερο.

Ξυπνάω και κάνω την πρώτη μου γραμμή, πριν από τον πρωινό καφέ. Κάνω χρήση στο μεσημεριανό διάλειμμα στη δουλειά, μόνο μια-δυο γραμμές, τις οποίες καπνίζω στην τουαλέτα αναπήρων. Μετά, πίνω λίγο παραπάνω, όταν πέσουν τα παιδιά για ύπνο. Δεν νιώθω φυσιολογική αν δεν κάνω δύο γραμμές την ημέρα, όμως δεν πίνω πολύ, διαφορετικά δεν θα ήμουν λειτουργική.

Μόνο τρεις άνθρωποι ξέρουν το μυστικό μου. Η κολλητή μου, ο σύντροφός μου και ο πατέρας των παιδιών μου. Είμαι πολύ τυχερή, μιας και έχω πολύ καλές σχέσεις με τον πατέρα των παιδιών μου. Ο ίδιος δεν πίνει καν αλκοόλ -πόσο μάλλον ναρκωτικά- και το να ξέρω ότι έχω τη στήριξή του είναι το παν για εμένα. Οι υπόλοιποι φίλοι μου, οι συνάδελφοι και οι γνωστοί μου δεν έχουν ιδέα. Το κόλπο είναι να προσέχεις την εμφάνισή σου. Είναι απίστευτο σε τι βαθμό κρίνει ο κόσμος με βάση την εμφάνιση. Δεν θα σε πει ποτέ κανείς «πρεζάκι», αν δεν μοιάζεις έτσι.

Αν μπορούσα, θα συνέχιζα να κάνω χρήση μόνο περιστασιακά, τα Σαββατοκύριακα. Είναι τρομακτικό το πόσο γρήγορα πηγαίνεις από το «λίγο το Σάββατο και την Κυριακή», στη Δευτέρα και μετά την Πέμπτη και προτού καν το καταλάβεις, έχεις εθιστεί.

Ο κόσμος μπλέκει με τα ναρκωτικά για διάφορους λόγους. Στην περίπτωσή μου, ήταν η κατάθλιψη. Πραγματικά, δεν ξέρω τι πρέπει να γίνει, για να κόψω. Θα χρειαζόταν να βρω κάπου στήριξη, χωρίς να φοβάμαι ότι θα με κρίνουν. Θα αυτοκτονούσα, αν μάθαινε ο κόσμος ότι κάνω χρήση. Δεν θα μπορούσα να το διαχειριστώ.
 Jane, 29 ετών

vice.com