raaadg

Αετός: Ανάθεμα που πρέπει να περάσω μέσα από τα κακοτράχαλα δρομάκια για να φτάσω στην πόλη. Ευτυχώς που τους πάω κρεμμύδια και γογγύλια γιατί άμα ήταν αβγά θα είχα κάνει ομελέτα. Αυτό το λιβάδι όμως με τις κατακόκκινες παπαρούνες είναι όνειρο. Ωπ! Τι είναι αυτό;

Ηλιαχτίδα: τι έγινε τσιγγάνε, δεν έχεις ξανά δει μονόκερο;

Αετός: Μονάχα μια φορά όταν ήμουν παιδί. Τότε δεν ήμουν έμπορός. Πηγαίναμε στα πανηγύρια με τον πατέρα μου. Εκείνος έπαιζε πολύ ωραίο βιολί.

Ηλιαχτίδα: Α! Όμορφα, μου αρέσει η μουσική. Εσύ παίζει βιολί;

Αετός: Ναι! Πως σε λένε;

Ηλιαχτίδα: Ηλιαχτίδα, εσένα;

Αετός: Εμένα Αετό.

Ηλιαχτίδα: Χα χα χα. Έχω δει αετούς αλλά δε τους μοιάζεις, είσαι πολύ μαυριδερός.

Αετός: Μάλιστα και εσύ δεν είσαι χρυσοκίτρινη σαν τις ηλιαχτίδες του ήλιου άλλα κάτασπρη σαν το χιόνι.

Ηλιαχτίδα: Απλά είχαν αίσθηση οι γονείς μας, όταν μας έδωσαν ονόματα. Που πας;

Αετός: Στην πόλη, για το γάμο του Βασιλιά.

Ηλιαχτίδα: Κουβαλάς το κάρο με τα χέρια;

Αετός: Ηλιαχτίδα δεν έχω λεφτά για να αγοράσω άλογο. Αυτά εδώ πρέπει να τα πουλήσω γιατί αλλιώς με βλέπω να κοιμάμαι στο δρόμο. Εσύ που μένεις;

Ηλιαχτίδα: Πίσω από το ποτάμι, στο λευκό δάσος. Μαζί με τα αδέρφια μου.

Αετός: Τι όμορφα που έχεις αδέρφια. Εγώ δεν έχω κανέναν.

Ηλιαχτίδα: Γιατί φοράς αυτές τις αλυσίδες στο λαιμό σου;

Αετός: Είναι η παράδοση μας Ηλιαχτίδα. Φορούσε και ο πατέρας μου. Να! Αυτή εδώ έχει χαραγμένα τα αρχικά του. Έχω και αυτά εδώ τα αλυσιδάκια στο χέρι. Θέλεις να σου δώσω ένα;

Ηλιαχτίδα: Θα μου έδινες έτσι, χωρίς να σου δώσω τίποτα; Εγώ όμως που θα το φορέσω;

Αετός: Άμα μου επιτρέψεις θα στο περάσω στην χαίτη σου. Έτσι θα έχει κάτι χρυσό που θα ταιριάζει στο όνομά σου. Λοιπόν θέλεις;

Ηλιαχτίδα: Ναι! Αετέ θα νυχτώσει σε λίγο και θα χάσεις την δημοπρασία. Άκου, πέρνα το κάρο σε μένα, να σε βοηθήσω.

Αετός: Δε θέλω να σε πληγώσω γιατί είσαι πολύ όμορφη!

Ηλιαχτίδα: Μη φοβάσαι. Άντε πάμε, θα αργήσουμε.

Αετός: Ηλιαχτίδα τώρα θα είσαι φίλη μου αν θες.

Ηλιαχτίδα: Θέλω. Θα φέρεις την επόμενη φορά το βιολί, να μου παίξεις μουσική;

Αετός: Σύμφωνοι. Να σε ρωτήσω κάτι, λένε εκεί στο μαύρο δάσος ζει η κακιά μάγισσα είναι αλήθεια;

Ηλιαχτίδα: Σσσ… Δε το λέμε δυνατά. Ναι, Αετέ. Δύο δάση, το λευκό και το μαύρο. Εκεί που μένω εγώ, είμαστε μονόκεροι, ξωτικά και νεράιδες. Στο μαύρο δάσος είναι η κακιά μάγισσα με τους καλικάντζαρους και τα τελώνια.

Αετός: Είχα έναν φίλο που χάθηκε. Κάποιοι είπαν ότι τον πήρε η κακιά μάγισσα.

Ηλιαχτίδα: Άμα έκανε το λάθος να βγει νύχτα… Αετέ, συγνώμη για τον φίλο σου αλλά δε μπορείς να κάνεις τίποτα.

Αετός: Δε μπορούμε να την νικήσουμε;

Ηλιαχτίδα: Στον κόσμο αυτόν πρέπει να υπάρχει και το καλό και το κακό!