Η γυναίκα κι αν γιορτάζει.

Τι να πούνε οι ευχές τους
Οταν δουν να ξαποστάσει
Τις γεμίζουν τις αδειάζουν
Τις ψυχές τους κομματιάζουν?

Τι να πουν και να διδάξουν
Οι ευχές να αναδείξουν
Οταν έρχονται αντάμα
Και κραυγές θα επικρατήσουν?

Δε μου λέει δε μου φτάνει
Τη γυναίκα να γιορτάζουν
Μια μέρα μόνο μες στο χρόνο
Και τις άλλες δάκρυ πόνο?

Τι να κάνω τα στολίδια
Ανθοδέσμες και λουλούδια
Σαν καούν τα πελεκούδια
,και σφαδάζουν αγγελούδια ?

Στους καυγάδες πάντα πρώτα
Ερχονται και τα θυμίζουν
Της ζωής τα μονοπάτια
Οταν ξέχωρα βαδίζουν.

Αντοχές και αν θα περάσουν
Ενοχές κι να θα τα στείλουν
Τα μηνύματα ανδρείας
Μόνο εκεί να καταφύγουν.

Κι αν γιορτή είναι πια μέρας
Τρέχουν και γλεντούν εκείνες
Δε λογιάζονται οι δόλιες
Είναι του είναι τους κηφήνες.

Σπαρταρούν οι ψευδαισθήσεις
Οργιάζουνε τα θέλω
Μα το ξέρουν το ζητούνε
Το επιτάσσουν το καπέλο.

Εκεί μέσα σα βρεθούνε
Μόνες τους θα τα μετρήσουν
Της αγάπης της δικής τους ,
Ψίχουλα να τα σκορπίσουν.

Μακάρι να γινόταν
Να τιμούσαν τις γυναίκες
Κι όχι έρμαια της σκέψης
Αντάρτες και δεληγκέκες.

Τα τρατάρουν το φαρμάκι
Να το στέλνουνε σε δόσεις
Μα ημέρες γιορτινές
Να καλύψουνε απόψεις .

Κάλλιο να γιορτάζαμε
Ολο εμείς το χρόνο
Αποφευκτέες μιαρές
Αντιλήψεις μες στο χρόνο.

Τα νέα μας στο inbox σας!
Εγγραφείτε στο newsletter μας για να είστε ενημερωμένες για όλα!