lvoha

Μπορεί να θεωρείς τον εαυτό σου όχι και τόσο ελκυστικό, αλλά στα μάτια μου είσαι το πιο όμορφο πλάσμα που αναδύθηκε ποτέ από αυτό τον κόσμο.

Μπορεί να πιστεύεις πως πλάσμα είσαι ασήμαντο, αλλά τη δική μου ζωή την άλλαξες για πάντα. Όλα με έκανες να τα αισθανθώ: πόνο, χαρά, στεναχώρια, απογοήτευση.  Και μέσα στην ανασφάλεια που σε κυριεύει, εγώ θα σου φωνάζω πως έχεις όλα αυτά που θέλω, πως είσαι αυτό που χρειάζομαι για να αγγίζω έστω και για λίγο το αίσθημα της ευτυχίας.

Μου λείπεις; κάθε μέρα μακριά σου είναι δύσκολη, κάθε εβδομάδα που δε σε βλέπω μία μικρή Οδύσσεια από την οποία προσπαθώ να ξεφύγω. Κάθε φορά που αισθάνομαι πως δε με αγαπάς, βιώνω μία Κόλαση αγωνίας και ατέρμονου μαρτυρίου.

Μπορείς να θεωρείς τον εαυτό σου μεγάλο, να πιστεύεις πως έχεις χάσει τη γοητεία σου; για εμένα όμως, είσαι το νέο πλάσμα που κατέχει το μεγαλύτερο μέρος στην καρδιά μου. Δεν μπορώ να σε αλλάξω, στην ψυχή μου η μορφή σου ανεξίτηλη ανδρώνεται και άλλον δεν αφήνει να με κατακτήσει.

Για εμένα είσαι το λιμάνι μου. Και αν με έχεις πικράνει, από μέσα μου η αγάπη μου δεν σβήνει. Και αν αισθάνθηκα πως φτάσαμε στο τέλος, ποτέ δεν είναι αργά για μία καινούργια αρχή.

Το ξέρω, έχουμε πληγώσει ο ένας τον άλλον. Μέσα από τα τόσα λάθη, η αγάπη μπήκε στον πειρασμό να σβήσει. Αλλά εγώ απολογούμαι για τα λόγια που σου είπα επάνω στον θυμό μου, λυπάμαι αν σε έκανα να αισθανθείς άσχημα.

Μπορούμε όλα τα άσχημα να τα προσπεράσουμε, με ταπεινότητα στα μάτια σε κοιτάζω και αυτό που θέλω να δω είναι πως αισθάνεσαι το ίδιο.

Για εμένα, είναι δώρο της ζωής η συνάντηση μαζί σου. Η καρδιά που μου τόσο έχει πονέσει, αισθάνεται διπλά ευλογημένη που σε αγάπησε.

Να θυμάσαι, πως για εμένα άνθρωπος δεν άγγιξε τα μύχια της ψυχής μου περισσότερο από εσένα. Μη με αφήνεις να συνηθίζω στην ερημιά που επιφέρει η απουσία σου..