φοβάμαι

Φοβάμαι. Φοβάμαι το τέλος. Τη φθορά. Το σβήσιμο της κάθε μέρας. Το σβήσιμο των ματιών μου.

Φοβάμαι την άκρη του μπαλκονιού. Φοβάμαι το έθνος, το μίσος, τον πρόσφυγα, τον ξένο, τον γείτονα. Φοβάμαι όσα είπες και σκέφτηκες ποτέ για μένα. Φοβάμαι εμένα. Φοβάμαι εσένα.

Φοβάμαι να αποκοιμηθώ. Φοβάμαι τα όνειρά μου. Φοβάμαι την πρώτη ανάσα του ξυπνήματός μου. Φοβάμαι την τελευταία ανάσα. Φοβάμαι τις παλιές φωτογραφίες. Φοβάμαι το αφεντικό μου. Φοβάμαι τις συναντήσεις. Φοβάμαι τα όρια του αντρισμού μου. Φοβάμαι αυτό που έπρεπε να γίνω.

Φοβάμαι αυτό που είμαι. Φοβάμαι αυτό που με πείσατε να γίνω. Φοβάμαι αυτό που θα θέλατε να είμαι.

Φοβάμαι τον πατέρα μου, κι ας είναι νεκρός. Φοβάμαι τον φόβο που φύτρωσε μέσα μου στη γέννα μου. Φοβάμαι τη γριά μάνα μου. Φοβάμαι να απογαλακτιστώ.

Φοβάμαι τον γέρο εαυτό μου. Φοβάμαι την επικίνδυνη γείτονα χώρα, τις παραβιάσεις, τις γενοκτονίες, τις μειονότητες, τους μπάτσους, τις πορείες, τους συντρόφους, τους νυν και τους επόμενους.

Φοβάμαι τις γάτες. Φοβάμαι τις αράχνες. Φοβάμαι τα ύψη. Φοβάμαι τις οθόνες μας. Φοβάμαι τα πλήκτρα μας. Φοβάμαι τον έρωτα. Φοβάμαι τα πλαστικά περιτυλίγματα.

Φοβάμαι το AIDS, τη σύφιλη, τον καρκίνο, την ιλαρά, την εποχιακή γρίπη και τον οδοντίατρο. Φοβάμαι τα νοσοκομεία και τους ορούς. Φοβάμαι την αναισθησία, τη δική σου και του χειρουργείου.

Φοβάμαι μη χάσω τη Φρίντα. Φοβάμαι το σκοτάδι της πόλης. Φοβάμαι τα φώτα της, όταν περπατώ μονάχος. Φοβάμαι το φανάρι στη γωνία. Φοβάμαι τον φωνακλά οδηγό. Φοβάμαι το πόδι μου στο γκάζι. Φοβάμαι τον ελεγκτή στο μετρό.

Φοβάμαι τα μνημόνια, τους ΕΝΦΙΑ, τα τέλη, τις ασφάλειες, τις ουρές. Φοβάμαι τις κυράτσες που τα ξέρουν όλα. Φοβάμαι το βούτυρο, τα τρανς και το αλάτι. Φοβάμαι την κλειδαριά μου.

Φοβάμαι μήπως δεν είμαι αρκετός. Φοβάμαι τη σύγκριση. Φοβάμαι την αποτυχία. Φοβάμαι μήπως δεν είμαι Άντρας, Γιος, Πολίτης, Φίλος, Αδελφός και Ευαίσθητος. Φοβάμαι τις κάρτες. Φοβάμαι να ξεχάσω. Φοβάμαι να θυμηθώ. Φοβάμαι να βγω. Φοβάμαι τις κότες και τα βατράχια.

Φοβάμαι τον μετεωρίτη, την κλιματική αλλαγή, τον Κιμ Γιονγκ Ουν και τον Τραμπ. Φοβάμαι να μεθύσω. Φοβάμαι να ξεράσω. Φοβάμαι να πάω σε εξωτερικές τουαλέτες. Φοβάμαι για τα πράγματά μου στο μπαρ. Φοβάμαι τις τσούχτρες και τον ήλιο.

Φοβάμαι τη μοναξιά και την πολυκοσμία. Φοβάμαι τα γενέθλιά μου και τα γενέθλια των άλλων. Φοβάμαι. Φοβάμαι την ανεργία. Φοβάμαι τη δέσμευση. Φοβάμαι τον βάλτο της μονιμότητας. Φοβάμαι να της μιλήσω. Φοβάμαι το χέρι σου και τα χείλη σου. Φοβάμαι το απευθείας βλέμμα. Φοβάμαι τις σιωπές.

Φοβάμαι τις αναμνήσεις της. Φοβάμαι τον σκύλο της. Φοβάμαι την αδελφή της. Φοβάμαι τον μεγαλύτερο αδελφό μου. Φοβάμαι ότι γίνομαι ο πατέρας μου. Φοβάμαι ότι πεθαίνω σαν τον πατέρα μου.

Φοβάμαι το μανταρίνι. Φοβάμαι το όνειρο με τον λύκο με τα κίτρινα μάτια. Φοβάμαι μη μου καεί το φαΐ. Φοβάμαι μη χάσω τη μέρα. Φοβάμαι μη χάσω τον μεσημεριανό μου ύπνο. Φοβάμαι το λευκό της φουστανάκι. Φοβάμαι την απόσταση. Φοβάμαι την τρύπια μου κάλτσα.

Φοβάμαι να βγάλω τον φρονιμίτη μου. Φοβάμαι να βγάλω και τους δυο μου φρονιμίτες.

Φοβάμαι τη βρεγμένη άσφαλτο. Φοβάμαι ένα ποτό μαζί της. Φοβάμαι ότι θα φύγω μόνος. Φοβάμαι την υποκρισία. Φοβάμαι τις ψεύτικες σχέσεις. Φοβάμαι τον ψεύτικο εαυτό μου. Φοβάμαι τη βιασύνη. Φοβάμαι την πίεση. Φοβάμαι την επανάληψη των εβδομάδων. Φοβάμαι την απόλυτη ελευθερία.

Φοβάμαι τη ρουτίνα. Φοβάμαι να αλλάξω. Φοβάμαι τα επικριτικά σας βλέμματα.

Φοβάμαι τις ουρές στο ΙΚΑ. Φοβάμαι την έλλειψη φαρμάκων. Φοβάμαι τη Δραχμή. Φοβάμαι την Καταλονία. Φοβάμαι τις τρύπιες βάρκες.

Φοβάμαι τον Θάνατο. Φοβάμαι να χορέψω. Φοβάμαι να ξεχαστώ. Φοβάμαι τα όριά μου. Φοβάμαι τι θα πει ο κόσμος.

Φοβάμαι να σου πω την αλήθεια. Φοβάμαι να ζήσω.

Ε, και;

Σειρά σου…

 

enfo