Ένα γράμμα σε σένα πατέρα που έφυγες νωρίς…

Μου λείπεις.
Κουράστηκα να μου λείπεις.
Κουράστηκα να πρέπει να είμαι εγώ αυτός που θα αποφασίζει.
Κουράστηκα να μην έχω εσένα να στηριχτώ.
Κουράστηκα να μην μπορώ να σε παρω τηλέφωνο να σου πω τι πέτυχα, τι με πόνεσε.
Κουράστηκα να μην μπορώ να συζητήσω μαζί σου για τις απίθανες εφευρέσεις σου, για τα πολιτικά, για την Ελλάδα, για την οικονομία μας, για το πως θα βάψω τον τοιχο του σπιτιού που εσυ μου έχτισες.
Κουράστηκα να προσπαθώ χωρίς εσενα.
Κουράστηκα να μην σε έχω.
Το παράδειγμα μου, το θαρρος μου, η ανάσα μου, το πάθος μου, όλα εσύ!
Όταν έφυγες προσπάθησα να δείξω δύναμη, για τη μάνα μου, για τα αδέλφια μου.Προσπαθησα να τους δείξω πως κάποιος θα καλύψει το κενό σου.
Αυτό που μου δίνει δύναμη είναι πως τα λίγα χρόνια που έζησα μαζί σου δεν θα τα αντάλλαζα ποτέ, για να έχω έναν άλλον πατέρα που θα ζούσε μαζι μου για παντα.
Ο,τι είμαι σήμερα, είμαι από σενα και για σενα.
Ο,τι κάνω είναι γιατί πήρα τις αρχές σου, τις ιδέες σου, το πάθος της καρδιάς σου κι ας ήταν αυτή που σε πρόδωσε τελικά.
Μέσα μου ξέρω πως θα ήσουν περήφανος για μενα από εκεί που είσαι.
Αν ήσουν εδώ θα μου χτυπούσες την πλάτη και θα μου έλεγες μπράβο που πήγα τη ζωή μου ένα βημα πιο κατω, που είμαι καλός επαγγελματίας, γλυκός σύντροφος και καλός φίλος.
Πατέρα σήμερα εγώ θα γιορτάσω για σενα κι ας μην μπορώ να γιορτάσω μαζι σου.
Θα γιορτάσω γιατί μπορεί να μην είμαι εσύ και να κουράστηκα χωρίς εσενα, όμως είμαι αυτό που έπλασες και νομίζω πως τα κατάφερες πολύ καλά.
Πατέρα όλα αυτά στα γράφω για να σου πω ένα μεγάλων Ευχαριστω κι ένα τεράστιο Σ´αγαπω.
Σ´αγαπώ για πάντα.

Αφιερωμένο σε έναν άνθρωπο που πόνεσε πολύ αλλά τα κατάφερε.

 

Ανδριανα Παπαζογλου

No Comments Yet

Leave a Reply

Your email address will not be published.