Ελένη Χαλκούση: Κύριε Μπαρδούση τι είναι αυτά; Χτυπάτε μια γυναίκα; Μια γυναίκα δεν την χτυπάνε ούτε με τριαντάφυλλο.

Ηθοποιός με άπειρα ταλέντα, με γνώση, με καλούς τρόπους, με αξιοπρέπεια, με αγάπη και  σεβασμό στους γύρω της. Ένας καλλιτέχνης που δεν κουραζόταν ποτέ και ας έκανε ταυτόχρονα πολλά πράγματα μαζί. Υπέροχοι άνθρωποι, που μπορούν να μας διδάξουν πολλά. Σας παρουσιάζω:

Η Ελένη Χαλκούση γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1901 με καταγωγή από τη Χίο. Ήταν μόνιμη κάτοικος της Αθήνας και μιλούσε γαλλικά και τούρκικα.

Το 1922 αποφοίτησε από το Ζάππειο Παρθεναγωγείο, μετά από τη Σχολή ανατολικών γλωσσών της Σορβόνης στο Παρίσι, παρακολούθησε μαθήματα αισθητικής και λογοτεχνίας, ωδείου στο Κονσερβατουάρ και τέλος φοίτησε στη Δραματική Σχολή που διατηρούσε ο ηθοποιός Σαρλ Λε Μπαρζύ απ’ όπου πήρε μαθήματα υποκριτικής.

Πρώτη της εμφάνιση στο θεατρικό σανίδι έγινε το 1925 στο Θέατρο Τέχνης του Σπύρου Μελά.Η αγάπη της για το θέατρο και η εργατικότητα της, την βοήθησαν ώστε στον επόμενο κιόλας χρόνο, να μπορεί να διευθύνει τον δικό της θίασο.

Οι συνεργασίες της ήταν πολλές και μέσα σε αυτές δεν μπορούσε να μην ήταν και με τον Κάρολο Κουν στην Λαϊκή Σκηνή.

Η Κυβέλη και η Μαρίκα Κοτοπούλη, την θεωρούσαν από τις καλύτερες τους μαθήτριες και έτσι αναπόφευκτα συνεργάστηκαν στο θίασο τους για περίπου 10 χρόνια, σαν βοηθός σκηνοθέτη, σαν καθηγήτρια και εννοείται και σαν ηθοποιός.

Στο Εθνικό Θέατρο προσελήφθη το 1945, όπου οι συμμετοχές τις σε θεατρικές παραστάσεις ήταν πάρα πολλές και με το κύρος και τον σεβασμό που την διέκρινε προς τον θεατή, δεν μπορούσαν να μη γίνουν επιτυχία. Στο Εθνικό έμεινε μέχρι το τέλος της καριέρας της.

Είχε αρκετές συμμετοχές στον κινηματογράφο, αλλά και στην τηλεόραση, με τελευταία της συμμετοχή το 1973 στο έργο «Οι έμποροι των Εθνών».

Μερικές από τις ταινίες που συμμετείχε ήταν «Διακοπές στην Αίγινα», «Ραντεβού στην Κέρκυρα», «Φτωχαδάκια και λεφτάδες», «Τα 201 καναρίνια» κ.α.

Συνεργάστηκε με καταπληκτικούς ηθοποιούς, όπως ‘’Τζένη Καρέζη’’, ‘’Μίμη Φωτόπουλο’’, ‘’Λυκούργο Καλλέργη’’,  ‘’Νίκο Σταυρίδη’’, ‘’Αλέκο Αλεξανδράκη’’, ‘’Σμαρούλα Γιούλη’’ κ.α.

Μερικές θεατρικές παραστάσεις στην τηλεόραση ήταν «Η άγρυπνη νύχτα του κ. Ντε Μυσσέ» στην ΕΡΤ το 1981, «Το νυφικό δωμάτιο» στην ΕΙΡΤ το 1973 κ.α.

Ένας τόσο πολυτάλαντος άνθρωπος, δεν μπορούσε να μείνει μόνο στις υποκριτικές του ικανότητες, άλλα  έκανε και τις μεταφράσεις πολλών θεατρικών έργων, δίδασκε στο Εθνικό Θέατρο, έκανε διάφορες παρουσιάσεις στην τηλεόραση, συνεργαζόταν με εφημερίδες και περιοδικά ως καλλιτεχνική χρονογράφος και τέλος ήταν μια καταπληκτική συγγραφέας.

Το βιβλίο της ‘’Σαβουάρ Βίβρ’’ που εκδόθηκε την δεκαετία του ’60, ήταν ένας προάγγελος εκμάθησης καλών τρόπων, ώστε όλοι μας να καταλάβουμε ότι, με το να έχουμε κακούς τρόπους, δεν σημαίνει ότι είμαστε και στη μόδα.

Έφυγε από τη ζωή στις 28 Μαρτίου 1993 σε ηλικία περίπου 92 χρονών, μόνη και εγκαταλελειμμένη σχεδόν απ’ όλους σ’ ένα γηροκομείο όπου βρισκόταν. Την ημέρα της κηδείας της ο μόνος συνάδελφος που παρευρέθηκε, ήταν ο Αρτέμης Μάτσας.

Σχόλια
Loading...

You can't download this image