Untitled

Ο καιρός είναι βροχερός σε σημείο που με φέρνει στα πρόθυρα μιας μίνι κατάθλιψης. Μια ταινία στην τηλεόραση προσπαθεί φιλότιμα να με ψυχαγωγήσει ωστόσο δεν καταφέρνει και πολλά. Απογοητευμένη από καιρό και τηλεοπτικό πρόγραμμα κατευθύνομαι προς το δωμάτιό μου,το οποίο δεν το λες και “στην πένα”. Eσώρουχα άτακτα πεταμένα πάνω στο κρεβάτι και περιοδικά σε παράταιρα σημεία είναι μονάχα δύο πράγματα που θα μπορούσαν να επιφέρουν την άμεση ανακοπή κάθε σωστής νοικοκυράς. Με ύφος μπλαζέ σπρώχνω κιλότες και σουτιέν στην άκρη του κρεβατιού για να απλωθώ. Σφαλίζω τα βλέφαρα μπας και σκάσει μύτη ο Μορφέας και με κλείσει μέσα στις περιβόητες αγκάλες δίχως κανένα αποτέλεσμα. Μην έχοντας τίποτα άλλο εποικοδομητικό να κάνω αποφασίζω να σκαλίσω λίγο σε παλιά μου πράγματα.

Δεν αργώ πολύ να ανακαλύψω κάτι που μου τραβάει αμέσως την προσοχή,ένα ερωτηματολόγιο από τα γυμνασιακά μου χρόνια. Το ξεφυλλίζω με διάθεση χαλαρή δίχως να έχω αρχικά σκοπό να το “μελετήσω”εντατικά. Κάποιες από τις ερωτήσεις κι αντίστοιχες απαντήσεις του μου προκαλούν ένα ελαφρύ αλά Τζοκόντα μειδίαμα. Είμαι έτοιμη να το τοποθετήσω πάλι στην κρυψώνα του όταν πέφτω πάνω σε μια ερώτηση πολύ ενδιαφέρουσα κατά την γνώμη μου.

“Πώς θα ήθελες να είσαι σε μια εικοσαετία;”

“Πετυχημένη,έξυπνη και ψηλή ίσαμε δυό μέτρα!”(Η απάντησή μου έχοντας ως ψευδώνυμο “Naomi Campell”τρομάρα μου!)

Μπαίνω στην διαδικασία να σκεφτώ κατά πόσο έχω υλοποιήσει αυτό τον στόχο. Επιτυχία: Μπορώ και καλύτερα. Εξυπνάδα: Σκόνη κάνω αυτούς τους “δηθενάδες”με το υψηλό ΙQ τους. Εκεί που βαλτώνει το θεματάκι είναι το ύψος. Όλυμπο δε με λες,κάτι σε λοφίσκο ίσως και ναι. Στην ανάπτυξη δεν είμαι οπότε πέταξε το πουλάκι για κανέναν παραπάνω πόντο. Απομονώνω από τον εγκέφαλό μου λέξεις όπως τάπα,σκαμπό και όγδοος χαμένος αδελφός των επτά νάνων της Χιονάτης και προσπαθώ να βρω τα υπέρ μιας…αναγκαστικά χαμηλοβλεπούσας. Ιδού ένα πρόχειρο δείγμα.

1)Δεν κρυώνουν ποτέ τα πόδια της στο κρεβάτι,εκτός κι αν αποφασίσει να κοιμηθεί σε πορτμπεμπέ. Η ψηλή κατά 80% υποφέρει προσπαθώντας όλο το βράδυ να σκεπάσει μέχρι και το νυχάκι του μικρού δαχτύλου του ποδιού της.

2)Περνάει απαρατήρητη αν θέλει μες το πλήθος καθώς μπορεί να καλυφθεί πίσω από μπασκετμπολίστες κι οτιδήποτε άνω των 1,60. Η ψηλή από την άλλη είναι ευδιάκριτη ακόμη κι απ’τον δορυφόρο του διαστήματος.

3)All time classic ατάκα”Τα ακριβά αρώματα μπαίνουν σε μικρά μπουκαλάκια”την επαναφέρω γιατί έτσι με συμφέρει!

4)Κάθεται εύκολα οκλαδόν ενώ η ψηλή μπορεί να χρειαστεί και σωστικό συνεργείο μέχρι να της ξεμπλέξουν τα μπούτια!.

5)Χρησιμοποιεί με περισσότερη οικονομία το ξυραφάκι καθώς δεν έχει να ξυρίσει ένα στρέμμα πόδι.

6)Κάνει περισσότερο κλικ στο αντίθετο φύλλο καθότι μοιάζει αβοήθητη όταν δεν φτάνει την σάλτσα μακαρονιών στο ράφι του σουπερμάρκετ.(Έχουν προκύψει σοβαρές σχέσεις από κάτι τέτοια!)

7)Μαντόνα!!!Δίχως σχόλια παρακαλώ!

Είμαι σίγουρη πως μέχρι αύριο θα έχω κι άλλα σημαντικά επιχειρήματα…τελικά ναι βρε παιδιά είμαι κοντή και με γουστάρω!

Υ.Γ Άκουσα “Όσα δεν φτάνει η αλεπού….”από κάποιες ή έχω παραισθήσεις;
Χριστίνα Καρρά