joy-2483926_1280

Χαζεύοντας ένα απόγεμα βιντεάκια στο Youtube, μου τράβηξε την προσοχή η ομιλία του γνωστού σεφ Σωτήρη Κοντιζά στο TEDxAthens του 2018 και μου έδωσε, απρόσμενη είναι η αλήθεια, τροφή για σκέψη και προβληματισμό!

Ευτυχία, ηρεμία, απόλυτη αίσθηση ισορροπίας…

Πότε αλήθεια ήταν η τελευταία φορά που ένιωσες έτσι??

Γιατί?? Ποιά ήταν η χρονική συγκυρία, σε ποιά φαση ήσουν τότε και ποιό γεγονός ή κατάσταση ή σκέψη ή απόφαση σε έκανε να αισθανθείς αυτό που λέμε πνευματική ή συναισθηματική πληρότητα, απελευθέρωση, δύναμη, και τελικά ευτυχία?

Η ευτυχία είναι στιγμές λένε…δευτερόλεπτα μέσα στο χρόνο που συνειδητοποιείς ότι είσαι και νιώθεις πραγματικά καλά, με όλη την έννοια της λέξης!

Μπήκα και’γω λοιπόν στη διαδικασία να ανατρέξω στο χρόνο για να βρω τις στιγμές αυτές, να δω αν είχαν κάτι κοινό ή όχι και ποιό ήταν αυτό…

Σίγουρα στο top five είναι ο γάμος μου, ένα υπέροχο πάρτυ, μια στιγμή απόλυτης ευτυχίας και προσωπικής ολοκλήρωσης που γιορτάζεις μαζί με τους αγαπημένους σου ανθρώπους, αλλά και το ταξίδι του μέλιτος στην Ρώμη, μια πόλη παραμυθένια, ονειρική, μια τρύπα μέσα στο χρόνο και τα άγχη της καθημερινότητας που απλά περνάς υπέροχα και δε σε νοιάζει τίποτε άλλο! Aυτά είναι τα προφανή, υπάρχουν όμως και οι στιγμές ευτυχίας κρυμμένες μέσα στο υποσυνείδητο, που θέλει κάποια παραπάνω σκέψη για να τις βγάλεις από το χρονοντούλαπο…

Η πρώτη που μου έρχεται στο μυαλό είναι η χρονιά της αποφοίτησης από το λύκειο, το τέλος ενός κύκλου ζωής και η αρχή ενός νέου…Οι ελευθερίες της ενήλικης ζωής, τα φοιτητικά χρόνια, τα ταξίδια, η διασκέδαση, η ανεμελιά είναι μπροστά! Σε προσωπικό επίπεδο, έχω ξεπεράσει τις ανασφάλειες της εφηβείας μου και έχω πάρει μια πρώτη γεύση της δύναμής μου και της ικανότητάς μου να καταφέρνω αυτό που θέλω, νιώθω μια πρωτόγνωρη αυτοπεποίθηση που με ανεβάζει πολύ! Ένα άγνωστο αλλά συναρπαστικό μέλλον νιώθω ότι με περιμένει και νιώθω ενθουσιασμό και ανυπομονησία!

Η δεύτερη είναι αρκετά χρόνια αργότερα, στα 25 μου, είμαι γραμματέας εδώ και 2 χρόνια σε μια εταιρία, κάθομαι μπροστά στον υπολογιστή και ξαφνικά συνειδητοποιώ πόσο βαρετό και αδιάφορο μου είναι αυτό που κάνω, πόσες ώρες από την ζωή μου θα σπαταληθούν ανούσια, και κυρίως ότι δεν θα νιώσω ποτέ την ευχαρίστηση και την προσωπική ολοκλήρωση που νιώθει κάποιος που κάνει την δουλειά που του αρέσει και είναι επιτυχημένος σε αυτήν! Και ξαφνικά μου έρχεται η ιδέα! Γιατί να μην προσπαθήσω να κάνω κάτι δικό μου? Αν δεν το κάνω τώρα που είμαι ακόμα νέα, τότε πότε? Και αυτό το κλικ του μυαλού, αυτή η προοπτική που δίνω στον εαυτό μου ότι ΟΧΙ δεν χρειάζεται η επαγγελματική μου ζωή να είναι τόσο βαρετή, μπορώ να την φτιάξω όπως εγώ θέλω, αρκεί να το πάρω απόφαση και να το προσπαθήσω, αυτό με κάνει αυτόματα να νιώσω τεράστια ανακούφιση και δύναμη ταυτόχρονα, και την απελευθέρωση που νιώθεις όταν σπας τα δεσμά μιας συμβατικής υπαλληλικής ζωής για να κάνεις αυτό που πάντα ενδόμυχα ονειρευόσουν!

Η τρίτη φορά που ένιωσα απόλυτη ελευθερία και ηρεμία ήταν περίπου στα τριάντα μου…Έχοντας περάσει 13 χρόνια μιας καταστροφικής εξαρτητικής σχέσης, που μου στέρησε πάρα πολλά, και μου έδωσε πολύ λίγα, μιας σχέσης που με πήγε πίσω σε όλους τους τομείς της ζωής μου και από την οποία ποτέ δεν πίστευα ότι θα βρω τη δύναμη να βγω, έχοντας φτάσει και ξεπεράσει προφανώς τα όριά μου, ξαφνικά και κυριολεκτικά μέσα σε κλάσμα του δευτερολέπτου, ο εγκέφαλός μου κάνει πάλι ένα κλίκ και λέω ΤΕΛΟΣ, ως εδώ! Η απόφασή μου είναι τόσο ξαφνική και ακλόνητη και αμετάκλητη που τρομάζει και μένα την ίδια! Όμως αμέσως μετά έρχεται η απόλυτη ψυχική ηρεμία και απελευθέρωση, ένα βάρος φεύγει από τις πλάτες μου και νιώθω ότι επιτέλους ανασαίνω ξανά! Η απίστευτη ευδαιμονία αυτής της στιγμής είναι απερίγραπτη και δεν θα φύγει ποτέ από το μυαλό μου, όσα χρόνια και αν περάσουν…

Και ερχόμαστε στο τέλος της τρίτης δεκαετίας ζωής, έχω καταφέρει πολλά και είμαι περήφανη για τον εαυτό μου, κάτι όμως λείπει…Ένας κοινός στόχος για τον οποίο έδωσα όλο μου το είναι για να επιτευχθεί και δεν τα κατάφερα ακόμα, και αυτό με ρίχνει και με κάνει να νιώθω αποτυχημένη…Έχω δύο επιλογές…Η μία είναι να συνεχίσω να κυνηγάω εμμονικά αυτό το στόχο, επενδύοντας όση ενέργεια και ψυχικά αποθέματα μου έχουν απομείνει…Και η άλλη να ανοίξω ένα παραθυράκι και απλά να “πηδήξω” μακρυά, να απελευθερωθώ από την έντονη επιθυμία να πετύχω αυτό το κάτι (ό,τι και να’ναι αυτό) που με κρατάει δέσμια και δεν με αφήνει να αναπνεύσω και να σκεφτώ τίποτε άλλο, δεν με αφήνει να εξελιχθώ σαν άνθρωπος, να απολαύσω τις χαρές της ζωής και να κάνω όνειρα…

Γιατί στην ζωή δεν έχει σημασία μόνο να έχεις το σθένος και την επιμονή να κυνηγάς αυτά που θέλεις, ξεπερνώντας όλα τα εμπόδια…

Πρέπει να έχεις και την οξυδέρκεια να καταλαβαίνεις πότε πρέπει να καταθέσεις τα όπλα γιατί απλά έφτασες στα όριά σου και πρέπει να σταματήσεις πριν οι στόχοι σου, σου γίνουν εμμονή και χάσεις την ψυχική ισορροπία και τον αυτοσεβασμό σου…Και όταν βρεις τη δύναμη να το κάνεις…τότε το σύμπαν, ο θεός, ή απλά ο εαυτός σου θα σε ανταμείψει με μια υπέροχη αίσθηση ηρεμίας και ευδαιμονίας…

Τι κοινό λοιπόν έχουν όλες αυτές οι μικρές στιγμές προσωπικής μου ευτυχίας?

Ήταν όλες στιγμές που βρέθηκα στο τέλος ενός κύκλου και στην αρχή του επόμενου….

Ήταν οι στιγμές που σηματοδοτούσαν μια σημαντική καμπή στην ζωή μου, μια χρονική συγκυρία που πατούσα στην ουδέτερη ζώνη ανάμεσα στο παλιό και στο νέο…

Ήταν οι στιγμές που ένιωσα έντονη την αίσθηση υπεροχής που νιώθεις όταν συνειδητοποιείς ότι ΜΠΟΡΕΙΣ να υπερβείς τα όρια του ασφαλούς κόσμου σου και να πας ένα βήμα παρακάτω να αντιμετωπίσεις το άγνωστο που σε περιμένει, απευλευθερωμένη από τα βαρίδια της μέχρι τώρα ζωής σου…

Ήταν οι στιγμές που, ως επί το πλείστον, είχαν να κάνουν με το σπάσιμο των δεσμών από οτιδήποτε με μπλόκαρε, με δέσμευε και εμπόδιζε την προσωπική μου εξέλιξη!

Τέλος, ήταν ΟΛΕΣ στιγμές αυτοπεποίθησης και σιγουριάς για τον εαυτό μου, επίγνωσης της εσωτερικής μου δύναμης και ΑΠΟΦΑΣΗΣ να εμπιστευτώ τη δύναμή μου αυτή και να αφήσω το ένστικτό μου να με οδηγήσει στο επόμενό μου βήμα!

Trust me, δεν υπάρχει τίποτα πιο απελευθερωτικό και πιο αναζωογονητικό από αυτό!

Αυτές λοιπόν ήταν οι δικές μου μικρές στιγμές ευτυχίας…

Σειρά σου τώρα! Απόψε που θα ξαπλώσεις, πριν κοιμηθείς, κάνε αυτό το παράξενο τεστ, χαλάρωσε κι ανέτρεξε μέσα στο χρόνο να βρεις ποιές ήταν οι δικές σου στιγμές απόλυτης γαλήνης και ισορροπίας και γιατί?

Ίσως το νόημα και ο προορισμός της ζωής σου, η πραγματική ευτυχία να κρύβεται ακριβώς εκεί, σε αυτές τις μικρές στιγμές, δεν θες να τις ανακαλύψεις???

Σταυρούλα Καραδήμου porfyrashop