P1000554

Λίγα λόγια για το βιβλίο

Όπου κι αν κοιτάξει η Κέιτι Μπρένερ, κάποιος άλλος ζει τη ζωή που πάντα ονειρευόταν. Ειδικά το αφεντικό της, η Ντιμίτερ Φάρλοου. Η Ντιμίτερ είναι ιδιοφυής, δημιουργική, ζει με την οικογένειά της σε ένα υπέροχο αριστοκρατικό σπίτι και ντύνεται με τα πιο ακριβά ρούχα. Από την άλλη, η ζωή της Κέιτι μόνο τέλεια δεν είναι˙ από το καταθλιπτικό διαμέρισμα που νοικιάζει και τους ιδιόρρυθμους συγκατοίκους της έως το τεταμένο κλίμα και τις ίντριγκες του γραφείου που προσπαθεί να διαχειριστεί, τα πάντα είναι ένας καθημερινός αγώνας. Πώς να μην αλλοιώνει λίγο την αλήθεια στο online προφίλ της, ελπίζοντας ότι οι προσεκτικά επιλεγμένες φωτογραφίες που ανεβάζει στο Instagram θα πείσουν τη φίλη της που ζει στη Νέα Υόρκη ότι τα έχει καταφέρει;

Και πάνω που αρχίζει να βρίσκει τις δυνάμεις της –και καινούργιο ερωτικό ενδιαφέρον– συμβαίνει το χειρότερο: η Ντιμίτερ την απολύει. Διαλυμένη αλλά αποφασισμένη να παραμείνει αισιόδοξη, αποσύρεται στη φάρμα της οικογένειάς της στο Σόμερσετ, για να τους βοηθήσει να στήσουν ένα εναλλακτικό θέρετρο. Το Λονδίνο δε φάνταζε ποτέ πιο μακρινό. Μέχρι τη στιγμή που εμφανίζεται μπροστά της η Ντιμίτερ ως πελάτισσα!

Και καθώς το διακύβευμα για το μέλλον της θα γίνεται όλο και μεγαλύτερο, η Κέιτι θα κληθεί να αποφασίσει τι έχει για εκείνη πραγματικό νόημα στη ζωή.

Η άποψή μου

Όπως μπορεί να γνωρίζετε μερικοί από εσάς ενθουσιάζομαι πολύ εύκολα βλέποντας ένα όμορφο βιβλίο. Δυστυχώς είμαι από τους ανθρώπους που κρίνουν τα βιβλία αρχικά από το εξώφυλλο. Μόνο αν υπάρξει “έρωτας με την πρώτη ματιά” θα μπω στη διαδικασία να διαβάσω την υπόθεση στο οπισθόφυλλο. ? Ξεκίνησα λοιπόν να το διαβάζω με μεγάλη όρεξη και περιέργεια. Γνώριζα εξ αρχής ότι η Sophie Kinsella είναι μια πολύ αγαπημένη συγγραφέας τόσο για τους Έλληνες αναγνώστες όσο και για τους αναγνώστες του εξωτερικού. Δυστυχώς δε μπόρεσα να ενταχθώ στο group τους. ? Είναι το πρώτο βιβλίο της συγγραφέα που διαβάζω και δεν έμεινα απόλυτα ικανοποιημένη.

Ο κύριος λόγος που δε μου άρεσε ήταν η απίστευτη φλυαρία. Η συγγραφέας ανέφερε τόσες πολλές άχρηστες για την ιστορία πληροφορίες που σε κούραζε. Η πολλή μεγάλη ανάλυση των γεγονότων με ανάγκασε να διαβάσω τις τελευταίες σελίδες με γρήγορο ρυθμό μήπως με δικαιώσει το τέλος του βιβλίου και μπορέσω να χαρώ λιγάκι κι εγώ. Προσωπικά δεν το βρήκα αστείο. Πολύ ισχυρίζονται ότι η συγκεκριμένη συγγραφέας έχει καταπληκτική αίσθηση του χιούμορ αλλά θα διαφωνήσω. Ήταν normal.

Ο δεύτερος λόγος που δε μου άρεσε ήταν το γεγονός ότι προσπαθούσε συνεχώς να μας δείξει πόσο σημαντικό είναι να είσαι τέλεια σε όλα. Η τελειομανία δεν είναι πάντα και η καλύτερη επιλογή. Ωστόσο η συγγραφέας τείνει να την λατρέψει. Δε μπορώ να πω ότι γνώρισα μια από τις καλύτερες πρωταγωνίστριες των βιβλίων που έχω διαβάσει. Δεν τρελάθηκα. Η συνεχής και αδιάκοπη μανία της να φαίνεται πλούσια, πετυχημένη και “πολιορκημένη” από τους πάντες με έκανε να νευριάσω στ’ αλήθεια; Υπάρχουν άτομα που ζουν με τέτοια μανία προκειμένου να αποδείξουν κάτι; Απορώ.

Ο τρίτος και τελευταίος λόγος είναι το γεγονός ότι ήταν αρκετά προβλέψιμο και μη ρεαλιστικό. Επίσης, άνετα θα το χαρακτήριζα παιδιάστικο και ανιαρό. Οι ενέργειες της πρωταγωνίστριας προκειμένου να εκδικηθεί το αχώνευτο αφεντικό της θύμιζαν συμπεριφορά παιδιού στο Δημοτικό.

Σε γενικές γραμμές, είναι ένα βαρετό και ανούσιο βιβλίο. Δε με διασκέδασε σχεδόν καθόλου και ούτε μου πρόσφερε κάτι. Το εξώφυλλο του ήταν υπέροχο όπως και η υπόθεση του βιβλίου ωστόσο θα ήθελα να την παρουσιάσει με διαφορετικό τρόπο. Λυπάμαι πολύ αλλά θα του δώσω…

Αστέρια: 5/10