Άνθρωποι μονάχοι

Το ραδιόφωνο παίζει συνεχώς το ίδιο τραγούδι:
“Υπάρχουν άνθρωποι που ζουν μονάχοι,σαν το πονεμένο στάχυ,ο κόσμος γύρω άδειος κάμπος και αυτοί στις μοναξιάς το θάμπος σαν το ξεχασμένο στάχυ άνθρωποι μονάχοι..”

Ξανά και ξανά,το ίδιο τραγούδι..
Είναι λες και μέσα στην κασέτα υπάρχει μόνο το συγκεκριμένο τραγούδι… Το δωμάτιο είναι μικρό, αποπνικτικό. Έχει ένα μπάνιο ίσα που χωράς να μπεις μέσα,δίπλα στην πόρτα,υπάρχουν σωρός άπλυτα ρούχα,και μέσα στο πλυντήριο υπάρχουν αλλά.Δίπλα ακριβώς είναι η ντουζιέρα τόσο μικρή που απορείς αν κάποιος μπορεί όχι να πλυθεί αλλά και να σταθεί όρθιος.Η λεκάνη της τουαλέτας είναι κολλητά στην ντουζιέρα,και δίπλα ακριβώς ο νιπτήρας. Μέσα έχει έχει τρίχες,και άλατα,οδοντόκρεμα,λες και δεν το καθάρισαν ποτέ…

Στο διπλανό δωμάτιο,είναι η κουζίνα,μπορώ να πω λίγο ποιο μεγάλη,γεμάτη με στοίβες άπλυτα πιάτα,και ποτήρια.. Στην κουζίνα υπάρχει κατσαρόλα με φαγητό,που οι μύγες και τα σκουλήκια κάνουν πάρτι.. Η κουζίνα έχει μια απαίσια μυρωδιά,μούχλα τσιγάρο,και σαπίλα.. Ακόμα και στο μικρό τραπέζι της κουζίνας έχει τασάκια με αποτσίγαρα.. Υπάρχει μια μικρή κρεβατοκάμαρα ίσα που χωράει ένα μικρό κρεβάτι. Το κρεβάτι είναι γεμάτο ρούχα,αλλά και στο πάτωμα υπάρχουν παπούτσια,σκουπίδια,ρούχα,φαγητά,πιάτα,ποτήρια,ακόμα και αποτσίγαρα. Πάνω στο πιάτο που είναι στο μαξιλάρι,έχει δύο κατσαρίδες που κάτι τρώνε, ενώ στο πάτωμα περνάει ένα ποντίκι…

Το τραγούδι μπαίνει πάλι από την αρχή:
“άνθρωποι που ζουν μονάχοι όπως του πελάγου οι βράχοι ο κόσμος θάλασσα που απλώνει και αυτοί βουβοί σκυφτοί και μόνοι ανεμοδαρμένοι βράχοι άνθρωποι μονάχοι..”

Υπάρχει και ένα μικρό σαλόνι,έχει κουρτίνες τραβηγμένες και δεν μπαίνει φως από πουθενά,κάτι καφέ παλιές τρύπιες κουρτίνες. Οι τοίχοι έχουν γίνει μαύροι και κίτρινο μαζί από το τσιγάρο και την καπνά της σόμπας.. Υπάρχει μια μικρή πολυθρόνα γεμάτη με βιβλία και άρθρα εφημερίδων. Οι εφημερίδες είναι παλιές έχουν  ημερομηνία 21/8/1988..
Με τεράστια γράμματα ο τίτλος γράφει ” ΤΡΟΧΑΙΟ ΑΤΥΧΗΜΑ ΟΔΗΓΟΣ Ο ΠΑΤΕΡΑΣ
ΝΕΚΡΟΙ Η ΕΓΚΥΟΣ ΓΥΝΑΙΚΑ ΚΑΙ ΤΟ ΔΥΟ ΕΤΩΝ ΚΟΡΙΤΣΑΚΙ.ΣΤΗΝ ΕΝΤΑΤΙΚΗ Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΣΕ ΚΡΙΣΙΜΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ.”

Παντού υπάρχουν άρθρα για το τροχαίο. Υπάρχουν παντού μπουκάλια άδεια με ουίσκι και βότκα,κρασί… Τασάκια με τσιγάρα το σπίτι έχει μια περίεργη μυρωδιά.. Μυρίζει σαπίλα και τσιγάρο. Πάνω στον ανεμιστήρα κρέμεται ένα άψυχο σώμα κρεμασμένο με ένα σκοινί..
Ποιος ξέρει πόσο καιρό κρέμεται εκεί νεκρό.. Ποιος ξέρει γιατί δεν το αναζήτησε κανένας..
Κάποιος χτυπάει την πόρτα.. Δυνατά και συνεχόμενα.. Μπαίνουν μέσα. Κάποιος κάνει τον σταυρό του,κάποιος λέει για την απαίσια μυρωδιά. Άλλος προσπαθεί να κατεβάσει το άψυχο κουφάρι.. Όλοι όμως λένε Θεός σχωρεστον επιτέλους ξεκουράστηκε. Θα πάει να τους βρει επιτέλους..
Το τραγούδι συνεχίζει ακόμα να παίζει:
“Άνθρωποι μονάχοι σαν ξερόκλαδα σπασμένα σαν ξωκλήσια ερημωμένα, ξεχασμένα.
Άνθρωποι μονάχοι σαν ξεροκλαδα σπασμένα,σαν ξωκλήσια ερημωμένα,σαν εσένα
σαν εμένα…..”

Αερικό

No Comments Yet

Leave a Reply

Your email address will not be published.