30708458_10215650682121838_1131559449673072640_n

Γράφει η Γεωργία Χατζηδάκη

Άκου μανούλα τι μου είπανε.. Πως δε μπορώ να κάνω τον κόσμο όπως τον φαντάζομαι! Πως δε μπορώ να πετάξω, ούτε να φτάσω αστέρια. Μου είπανε ακόμα να συμμορφωθώ γιατί τα όνειρα λέει δε χωράνε στη πραγματικότητα και τους ανθρώπους τους τρώει η ρουτίνα.

Μα πως ρουτινιάζει κανείς μαμά όταν έχει την ευκαιρία να ζήσει; ποιος βαριέται μια μέρα όταν αυτή έχει ήλιο που παιχνιδίζει με τη σκιά και σύννεφα για να φανταστώ εικόνες;

Δε τους πίστεψα ούτε για μια στιγμούλα να ξέρεις… εγώ άκουσα εσένα που μου είπες όταν ήμουν μικρή πως ο κόσμος μου ανήκει. Και τον κατέκτησα ξέρεις!

Πέταξα ψηλά και ας είπαν πως δε πετάμε και είδα τα όνειρα μου από εκεί πάνω να μεγαλώνουν να θεριεύουν και να γίνονται αλήθεια… δε συμμορφώθηκα ποτέ, δε μου ταιριάζει η λογική τους και καθόλου δε με ένοιαξε που με φώναξαν τρελή και αλλοπαρμένη. Τιμή μου και καμάρι μου ρε κόσμε που έγινα μια ευτυχισμένη τρελή και όχι μια καθώς πρέπει βαριεστημένη μεγάλη.

Τιμή και καμάρι σου και σένα μαμά που μου ανάπτυξες ταλέντα που θα με έκαναν να χαμογέλαγα και όχι από εκείνα που θα μου γέμιζαν τη τσέπη.. Και χόμπι από εκείνα που μου ξεκούραζαν τη ψυχή και όχι από αυτά που τάχα μου τάχα μου θα με έκαναν δυνατή και άγρια όπως το πρόσταζε η μόδα. Γιατί είχες δίκιο ρε μαμά.. Μπουχτίσαμε στην αγριάδα και στη δύναμη! Μα τη προκοπή μας τη φέρνει μόνο η ξεκούραστη ψυχή μας…

Κι όσο για τα αστέρια.. Ω ναι.. Τα έφτασα και αυτά. Και μάλιστα έχω ένα για συντροφιά μου να ξέρεις. Κατέβηκε ο Θεός μια νύχτα που προσπαθούσα να τα αγγίξω και έπαιζα μαζί τους και χόρευα ανάμεσά τους μπας και φιλοτιμηθεί το φεγγάρι και χαμηλώσει και με αφήσει να τα χαϊδέψω.. Κατέβηκε ο Θεός και απλόχερος μαζί μου, μου χάρισε το πιο φωτεινό… το παιδί μου που λάμπει περισσότερο από όλα όσα έμειναν εκεί ψηλά, το παιδί μου που μου έμαθε πως είχες δίκιο μαμά.. Πως ακόμα και τα αστέρια φτάνονται και έρχονται κοντά σου και σου κάνουν συντροφιά και σου διαλύουν τα σκοτάδια.. Αρκεί να τα αγαπάς τόσο που θα τα ψάξεις μέχρι να τα βρεις.. Αρκεί να το πιστέψεις, αρκεί να το θες.. Αρκεί να μάθεις τη ψυχή σου να φωνάζει “μη σταματάς.. Προχώρα! Και τούτο το όνειρο δικό μας θα είναι σε λίγο”…

epaggelmagynaika.gr