93c651dedbc07f5957173e5e55915d60_L-1000×750

Η σημερινή βιογραφία είναι για μια ηθοποιό, η οποία κατά την γνώμη μου ήταν αδικημένη, γιατί την ξέρουμε μόνο να συντροφεύει σε όλες τις κινηματογραφικές της δουλειές τον αδελφό της, αλλά εκείνη έχει κάνει τόσα πράγματα που σχεδόν ποτέ δεν έχουν εμφανιστεί. Μια δυναμική γυναίκα που παρά τις οικογενειακές της συνθήκες, εκείνη έκανε αυτό που αγαπούσε, χωρίς να δειλιάσει ούτε στιγμή.  Σας παρουσιάζω:

mitsi1Η Μήτση Κωνσταντάρα γεννήθηκε το 1922 και ήταν η μικρότερη από τα τρία αδέλφια του Λάμπρου Κωνσταντάρα. Δηλαδή πρώτα γεννήθηκε η Αλεξάνδρα, ένα χρόνο μετά ο Λάμπρος και εννέα χρόνια μετά η Μήτση. Λόγω του ότι ο πατέρας τους έφυγε από την ζωή, σχεδόν ταυτόχρονα με την γέννηση της, στην μνήμη του την βάφτισαν με το όνομα του, νομίζοντας έτσι ότι κατά κάποιο τρόπο τον ανέστησαν. Έτσι φυσικό ήταν όλοι να έχουν ‘’πέσει’’ από πάνω της και μάλλον αυτή η υπερβολική                                           αγάπη, δεν την άφηνε να εκφραστεί όπως ακριβώς θα ήθελε, αν και έκανε                                   και τις επαναστάσεις της.

Σπούδασε σε καλά σχολεία, σε φροντιστήρια, δεν τις στέρησαν ποτέ τίποτα. Όμως στην πορεία της άλλαξε σχέδια και προσπάθησε να ξεφύγει από τον οικογενειακό κλοιό και πήγε να γίνει ηθοποιός. Έβγαλε με άριστα τη Σχολή του Εθνικού Θεάτρου και έκανε την πρώτη της εμφάνιση στο σανίδι το 1945.

Εκείνη την εποχή για να μπορέσει να επιβιώσει κάποιος στο θέατρο, έπρεπε να mitsi2παίξει  οπωσδήποτε για κάποιο διάστημα, στα λεγόμενα μπουλούκια και όπως ήταν φυσικό, είχε μεγάλη επιτυχία. Αυτό βέβαια ήταν κάτι που δεν άρεσε και πολύ στην οικογένεια της, αλλά εκείνη αγαπούσε αυτό που έκανε και δεν άκουσε κανέναν.

Άνθρωποι που την γνωρίζανε έλεγαν ότι στα νιάτα της, ήταν πολύ όμορφη γυναίκα, με κατά πράσινα μάτια και μακριά μαύρα μαλλιά. Μάλιστα ένα περιστατικό ήταν που την περίμενε ένα αυτοκίνητο έξω από το θέατρο (που εκείνη την εποχή τα αυτοκίνητα ήταν δυσεύρετα), για να την πάει στο σπίτι, αλλά εννοείτε ότι εκείνη δεν μπήκε μέσα, αλλά ο οδηγός την συνόδευσε πηγαίνοντας δίπλα της με το αμάξι και τα φώτα ανοικτά, για να μην την πειράξει κάποιος στον δρόμο.  Βέβαια γενικά στο πέρασμα της, ξεσηκωνόταν όλος ο αντρικός πληθυσμός.

mitsi3Το 1948 κάνει περιοδεία στην Κωνσταντινούπολη, με τον θίασο Δημητρίου Σκορδούλη Κάσση.

Παρά την αγάπη της για το θέατρο, για κάποια χρόνια σταμάτησε να κάνει αυτό που λάτρευε, γιατί ο αγαπημένος της αδελφός της το είχε ζητήσει για να προσέχει λίγο το σπίτι. Εκείνη και μόνο που αισθάνθηκε ότι ο αδελφός της την είχε ανάγκη, τα παράτησε όλα και αφοσιώθηκε σ’ αυτόν, μέχρι το 1961 όπου έπιασε δικό της σπίτι και έτσι ξεκίνησε ξανά την καριέρα της και άρχισε να εμφανίζεται στο θέατρο.

Η πρώτη της εμφάνιση, ξανά, έγινε με τον θίασο του Βασίλη Διαμαντόπουλου και της Μαρίας Αλκαίου στο ‘’ένα δέντρο μεγαλώνει στο Μπρούκλιν’’ και αργότερα στον θίασο του Γεράσιμου Σταύρου και Ανδρέα Φραγκιά στο ‘’Πέντε στρέμματα Παράδεισος’’ και ακόμα σε  διάφορα άλλα.

Από το 1964 και μετά, όλες τις οι εμφανίσεις γίνονται μόνο με τον αδελφό της Λάμπρο Κωνσταντάρα, είτε στο θέατρο, είτε στον κινηματογράφο. Από εκεί και πέρα αρχίζει να γίνεται γνωστή και εννοείτε ότι ο Λάμπρος δεν την αφήνει ποτέ από δίπλα του. Βέβαια το ωραίο είναι, ότι παρά του ότι η Μήτση ήταν εννέα χρόνια πιο μικρή από τον Λάμπρο, σε πολλά έργα κάνει την πεθερά του, την μεγάλη του αδελφή, την μεγάλη σε ηλικία οικονόμο κ.α. αλλά ήταν τόσο καλή θεατρίνα, που κανείς μας ποτέ δεν αναρωτήθηκε αν η ηλικία που παίζει εκείνη την ώρα, αντιστοιχεί και στην πραγματική της. Η ενσάρκωση του κάθε της ρόλου ήταν τόσο φυσική, σαν να την έβλεπες στην καθημερινότητα της με τους οικείους της.mitsi4

Ήταν πάντα διαβασμένη και ήξερα πάντα τα κείμενα απ’ έξω. Μπορεί να έκανε κυρίως δεύτερους ρόλους, ήταν όμως όλοι σημαντικοί και προσπαθούσε να τους παίζει καλά, γιατί έπρεπε να πει την σωστή ώρα την ατάκα της, για να δώσει στον πρωταγωνιστή την ‘’πάσα’’ να πει το αστείο του ή την σοβαρή του την κουβέντα. Μπορεί να μην το αντιλαμβανόμαστε, αλλά και όλοι αυτοί οι δεύτεροι ή οι τρίτοι ρόλοι, ήταν σημαντικοί, γιατί αν δεν γινόταν σωστά το γύρισμα, τότε η ταινία μπορούσε να πάει στα βράχια. Η Μήτση ήταν άψογη σ’ αυτό που έκανε και δεν υπήρχε ποτέ πρόβλημα και γι’ αυτό είχε και μεγάλη ζητήσει.

mitsi5Ο Λάμπρος, ήταν ένας εκρηκτικός χαρακτήρας και πάντα ξέφευγε από το κείμενο και το εμπλούτιζε με δικές του ατάκες. Η Μήτση, έπρεπε να μπορεί να προσαρμοστεί  άμεσα στην σκηνή και αυτό έκανε με μεγάλη επιτυχία.

Στην δεκαετία του 1970 συνεργάστηκε με το Εθνικό Θέατρο στο έργο του Σαίξπηρ ‘’Τέλος καλό όλα καλά’’, του Αριστοφάνη ‘’Λυσιστράτη’’, του Τσέχοφ ‘’Γλάρος’’ κ.α. Έκτος όμως από το Εθνικό, έπαιξε και στην τηλεόραση, στο ‘’Λούνα παρκ’’, ‘’Μεθοριακός Σταθμός’’, ‘’Η κραυγή των λύκων’’ κ.α.

 

Παντρεύτηκε μια φορά, αλλά δεν απέκτησε παιδιά. Σαν παιδιά της όμως είχε τον γιο του αδελφού της και την κόρη της αδελφή της, τα οποία υπεραγαπούσε. Ήταν πάντα αξιοπρεπείς και ποτέ της δεν κοίταξε να προβάλει τον εαυτό της, είτε σε περιοδικά, είτε οπουδήποτε αλλού. Αγαπούσε τους νέους ανθρώπους και πάντα προσπαθούσε να προωθήσει αυτούς. Πάντα με το χαμόγελο στα χείλη, με κέφι και με μεγάλη καλοσύνη για όλους.  Η μεγάλη της λατρεία ήταν οι τέσσερις γάτες της, γιατί ήταν πολύ ζωόφιλη, αλλά τις άρεσε πάρα πολύ να κεντάει και να πλέκει. Ήταν πάντα εκεί για τους φίλους της. Η απώλεια της μαμάς της και ας είχαν περάσει πάρα πολλά χρόνια, ήταν κάτι που την πλήγωνε και στενοχωριόταν γι’ αυτό. Τις άρεσε να κάνει συνέχεια δώρα και έτσι δεν της έμενε ‘’φράγκο’’. Τα σκορπούσε όλα, προκειμένου να πάρει πράγματα για να τα χαρίσει στ’ ανίψια της.mitsi6

Στενοχωριόταν όμως και με το παραμικρό. Ήθελε να νιώθει ότι την αγαπούν και τις άρεσε να της το δείχνουν. Όμως παρεξηγιόταν και εύκολα, όταν τα αδέλφια της, ο Λάμπρος και η Σάσα που τους άρεσε να τις σκαρώνουν φάρσες και να την βλέπουν να τα παίρνει προσωπικά και ενώ εκείνη στενοχωριόταν, οι άλλοι δύο γελούσαν κρυφά που πέτυχαν τον σκοπό τους. Της φερόντουσαν σαν να ήταν μικρή και εκείνη δικαίως παραπονιόταν. Βέβαια αυτό δεν σημαίνει ότι τα τρία αδέλφια δεν ήταν πολύ αγαπημένα μεταξύ τους. Η μεγαλύτερη όμως λατρεία και αφοσίωση μέχρι και το τέλος, ήταν με τον αδελφό της.

Το 1985 όταν έφυγε από την ζωή ο Λάμπρος, η Μήτση έπεσε σε βαθιά μελαγχολία. Ο θάνατος του, της στοίχισε πάρα πολύ. Είχε μια φωτογραφία του και του μιλούσε συνέχεια και ήταν σίγουρη ότι της μιλούσε και εκείνος. Μετά από έξη μήνες και λίγες μέρες πριν τα Χριστούγεννα, έκανε και εκείνη το μεγάλο ταξίδι προς τον αδελφό της.

mitsi7Στις 22 Δεκεμβρίου 1985 και σε ηλικία 63 χρονών και μετά από εγκεφαλικό (όπως και ο αγαπημένος της αδελφός), μας άφησε με μια γλυκιά ανάμνηση, ενός μεγαλοπρεπούς ανθρώπου, στη προσωπική και στην καλλιτεχνική του ζωή. Στην κηδεία της δεν παρευρέθηκαν συνάδελφοι της, εκτός από λίγες εξαιρέσεις όπως της Άννα Καλουτά, της Σούλη Σαμπάχ και του Σωτήρη                                     Τζεβελέκου και από ένα στεφάνι από τους συνταξιούχους ηθοποιούς και της                             Σ.Ε.Η.

Όταν φεύγουν τέτοιοι άνθρωποι, τέτοιοι καλλιτέχνες, που ποτέ δεν έχει γίνει ιδιαίτερος λόγος γι’ αυτούς, για να μπορούμε και εμείς να κατανοήσουμε το μέγεθος της αξίας τους, εγώ στεναχωριέμαι. Ναι, τους βλέπουμε στα έργα, αλλά μπορεί να περνούν από τα μάτια μας λίγο γρήγορα, λίγο πιο βιαστικά, λόγο του δεύτερου ή τρίτου προσώπου στην ιστορία που διαδραματίζεται. Όμως όταν γνωρίσουμε λίγα πράγματα για την ζωή τους, το ήθος τους και τις αρχές τους, θα τους δίναμε λίγο παραπάνω σημασία, γιατί το αξίζουν. Ευχαριστώ αυτήν την σελίδα, το επάγγελμα γυναίκα, που μου
δίνει αυτήν την δυνατότητα, να ψάξω, να μάθω, να καταλάβω, να κατανοήσω, όλους τους ηθοποιούς, είτε τους πρωταγωνιστές, είτε τους πιο απλούς και να είστε σίγουροι, ότι εγώ πια,konstantaramitisisi τους βλέπω όλους με άλλο μάτι. Είμαι πραγματικά χαρούμενη που διάβασα γι’
αυτήν την καταπληκτική, αξιόλογη και ταλαντούχα ηθοποιό. Μήτση Κωνσταντάρα, σ’ ευχαριστούμε που ήσουν στην ζωή μας και που εξακολουθείς να μας συντροφεύεις, στους δύσκολους καιρούς που περνάμε.