5c91a686d68a775f6fde895429fb6b80_L-1000×750

Οι περισσότερες γυναίκες, αν όχι όλες, έχουμε στο πίσω μέρος του μυαλού μας τον φόβο του καρκίνου με πιο διαδεδομένο τον καρκίνο του μαστού! Υπάρχουν όμως και γυναίκες που έχουν περάσει απ’ αυτό κ έχουν βγει νικήτριες! Έχουμε λοιπόν την χαρά να φιλοξενούμε στο site μας μια γυναίκα – νικήτρια!

Καλώς όρισες Νικολ Κάντιλα στο «Επάγγελμα Γυναίκα»!

Ε.Γ   Ο λόγος που επισκέφτηκε τον γιατρό σου ήταν επειδή είχες κάποια ενόχληση ή για έναν τυπικό έλεγχο;

Ν.Κ   Βασικά βρήκα κάτι, όπως όταν χρειαστεί εάν το βρούμε, και αναγκαστικά πήγα στο γιατρό και από εκεί και πέρα ξεκίνησε η όλη διαδικασία. Βρήκα κάτι βασικά και για αυτό και πήγα.

Ε.Γ   Ποια ήταν η πρώτη σκέψη σου όταν άκουσες ότι έχεις καρκίνο του μαστού;

Ν.Κ   Σα να μου άδειασαν ένα κουβά με παγάκια στο κεφάλι. Ναι, βασικά δε μπορείς να το πιστέψεις, δε μπορείς να το χωνέψεις, μέχρι να το συνειδητοποιήσεις περνάς από ένα σοκ. Εντάξει, η αλήθεια είναι ότι είναι πολύ σοκαριστικό και δεν πιστεύεις ότι θα τύχει σε εσένα, το βλέπεις ότι είναι σε άλλους ανθρώπους γύρω σου, αλλά δε πιστεύεις ποτέ ότι θα τύχει σε εσένα. Και εντάξει, λες γιατί σε εμένα; Είναι η πρώτη ερώτηση που πιστεύω ότι κάνουμε όλοι, γιατί σε εμένα;

Ε.Γ   Αν και ο καρκίνος αποτελεί μια από τις συχνότερες ασθένειες συνεχίζει να αποτελεί θέμα ταμπού; Είναι έτσι και που πιστεύεις ότι οφείλεται αυτό;

Ν.Κ   Στη παραπληροφόρηση ή μάλλον στη μη πληροφόρηση του κόσμου. Ο κόσμος δε γνωρίζει, πιστεύει δηλαδή ότι άμα έχεις καρκίνο, επειδή όλοι ξέρουνε, κάποιοι σε έχουν ήδη δεδομένο τελειωμένο, ότι αφού έχεις καρκίνο είσαι και έτοιμος να πεθάνεις. Βασική αντίδραση, βέβαια, θα σου πω της φιλενάδας μου όταν πήγα να πιω καφέ και μου λέει τί κάνεις; λέω είμαι καλά αλλά έχω καρκίνο και μένει κάγκελο και ξαφνικά βάζει τα κλάματα και αρχίζει να κλαίει με αναφιλητά και της λέω να σου πω, βέβαια εγώ είχα περάσει το πρώτο στάδιο του σοκ, δεν θα πεθάνω καρκίνο έχω δεν πεθαίνω μη κλαις, πως το παίρνεις έτσι…τρόμαξα να την ηρεμήσω βέβαια. Βασικά μετά το πρώτο σοκ το δέχτηκα και πολύ ψύχραιμα, είναι ταμπού ο κόσμος δεν ξέρει. Βέβαια, ακούμε τόσο κόσμο να πεθαίνει γύρω μας από αυτή την αρρώστια αυτή, που και να θέλεις να το ξεχάσεις δε μπορείς. Απλά σκέφτεσαι ότι και να γίνει θα μπορέσω να το παλέψω όσο μπορώ και κάποιοι βέβαια σε κοιτάζουν σα να είσαι ετοιμοθάνατη, σα να έχεις τίποτα περικεφαλαία, σα να έχεις βγάλει κέρατα αλλά εντάξει ο κόσμος γύρω μου δε με αντιμετώπισε έτσι επειδή με έβλεπε, δε με αντιμετώπισαν ως μελλοθάνατη, επειδή είδαν πως το αντιμετώπισα εγώ.

Ε.Γ   Τι σημαίνει να είσαι καρκινοπαθείς στην εποχή του μνημονίου;

Ν.Κ   Εγώ μέχρι τώρα δεν  αντιμετώπισα προβλήματα, σε αυτή την εποχή ίσως να ήμουν από τους τυχερούς γιατί ακούω ανθρώπους που έχουν πάρα πολλά προβλήματα. Διότι η πρώτη μου επίσκεψη ήταν σε ένα γιατρό μαστολόγο ογκολόγο για να διαγνωστεί ο καρκίνος. Εκείνος με έστειλε για παρακέντηση στον Άγιο Σάββα, που εκεί πήγα και πλήρωσα ένα πολύ μικρό αντίτιμο τώρα δε θυμάμαι πόσο ήταν 20 ευρώ μάλλον και το ίδιο βράδυ πήγα και βρήκα έναν γιατρό μαστολόγο ογκολόγο μέσα στον Άγιο Σάββα, που και για καλή μου τύχη με προγραμμάτισε αμέσως για χειρουργείο. Ο προηγούμενος που είχα πάει ήθελε περίπου στα 3.500 ευρώ για να με χειρουργήσει, και βέβαια να με στείλει αλλού να κάνω τις χημειοθεραπείες, με την ασφάλεια μου βέβαια, και μπήκα σε έναν δρόμο στον Άγιο Σάββα, που ναι μεν τα έξοδα ήταν της μετακίνησης αλλά δεν  χρειάστηκε να πληρώσω κάτι άλλο και μέχρι ακόμη και τώρα πάω και κάνω τις εξετάσεις μου στον ‘Αγιο Σάββα δεν χρειάστηκε, ίσως να είμαι από τους τυχερούς. Υπάρχουν βέβαια κάποιοι άνθρωποι που έχουν πληρώσει πολλά χρήματα, δε βρίσκουν τα φάρμακα τους από ότι ακούω, επειδή δεν έχουν χρήματα. Το μόνο πρόβλημα που αντιμετώπισα ήταν με τις ακτινοβολίες που τις πληρώνεις αλλά μου έκαναν διακανονισμό και τις πλήρωσα έτσι. Δεν αντιμετώπισα κάποιο σοβαρό πρόβλημα τουλάχιστον εγώ.

Ε.Γ    Τι είναι συνήθως αυτό που καταβάλει τον ασθενή; Η ίδια η ασθένεια του ή η ιδέα ότι πάσχει από καρκίνο;

Ν.Κ   Είναι η ίδια η ασθένεια, αναγκαστικά μπαίνεις σε μια διαδικασία είναι τόσο επώδυνες οι θεραπείες, που βέβαια για να τις αντιμετωπίσεις πρέπει να έχεις πάρα πολύ καλή ψυχολογία και να φτάνεις στο σημείο να κωμικοτραγικοποιείς και κάποια πράγματα για να μπορέσεις να τα περάσεις εύκολα, δε το κάνουν πολλοί. Δυστυχώς γνώρισα κόσμο μέσα στον Άγιο Σάββα που είχε ήδη καταβληθεί από την ιδέα της ασθένειας πριν προλάβει να μπει στη διαδικασία των εξετάσεων. Θα μιλήσω για τη δική μου την περίπτωση, ότι σε καταβάλουν πάρα πολύ οι θεραπείες, οι χημειοθεραπείες και στην πορεία οι ακτινοβολίες. Η λέξη καρκίνος είναι τρομακτική, δεν είναι εύκολη να τη διαχειριστής, όμως άμα το δεις λίγο αισιόδοξα και δεις ότι έχεις λόγο για να ζήσεις θα τον βρεις τον τρόπο, αλλά και πάλι σε καταβάλει η ίδια η ασθένεια τα φάρμακα.

Ε.Γ    Τι είναι αυτό που σε κράτησε δυνατή ώστε να θες να πολεμήσεις την ασθένεια; Πιστεύεις ότι χρειάζεται κάποια ψυχολογική υποστήριξη από ειδικό;

Ν.Κ   Σαφώς, χρειάζεται οπωσδήποτε μια ψυχολογική υποστήριξη. Πρέπει να βρει ο καθένας γιατί πρέπει να ζήσει , εμένα βασικό ήταν τα παιδιά μου γιατί ακόμη ήταν μικρά το ένα ήταν 12 χρονών και το άλλο 17. Δεν έδωσα περιθώρια στον εαυτό μου να πέσω διότι, εκτός από το σοκ των πρώτων ημερών, έπρεπε να σταθώ δυνατή για να μη δουν τα παιδιά μου ότι έχω καταβληθεί. Όλη η διαδικασία που με κράτησε ζωντανή, με κράτησε δηλαδή σε καλή κατάσταση, ήταν ότι δεν ήθελα τα παιδιά μου να με δουν σε χάλια ψυχολογική κατάσταση. Το μεγαλύτερο ποσοστό ήταν τα παιδιά μου και ότι η ζωή μου χρωστάει πολλά ακόμη που πρέπει να ζήσω, πολλά πράγματα ακόμη.

Ε.Γ    Πιστεύεις πως για να νικήσει κάποιος τον καρκίνο το πιο σημαντικό είναι να έχει καλή ψυχολογία; Είναι σημαντικός παράγοντας;

Ν.Κ   Ο σημαντικότερος! Άμα δεν έχεις καλή ψυχολογία δε μπορείς να διαχειριστείς τίποτα, ούτε τη χημειοθεραπεία ούτε την ώρα που σου πέφτουν τα μαλλιά, και βλέπεις το κεφάλι σου και είσαι γουλί, βλέπεις ας πούμε τα πρώτα μαλλιά στο μαξιλάρι και λες οκ. Υπάρχουν άνθρωποι, που είδα εκεί και βίωσα,  οι οποίοι δεν μπορούν να τις διαχειριστούν καθόλου αυτές τις καταστάσεις και είναι το χειρότερο πράγμα που το λένε και οι ίδιοι οι γιατροί. Αν δεν έχεις καλή ψυχολογία δεν μπορείς ακόμη ούτε καν τα απλά πράγματα να διαχειριστείς, τώρα πως θα έχει ο κάθε άνθρωπος την καλή ψυχολογία, αυτό πρέπει μόνος του να το βρει. Θα πρέπει να βρει μόνος του τί είναι αυτό που τον κρατάει σε εγρήγορση. Εγώ ναι πήγα και σε ψυχολόγο, πήγα και σε εναλλακτικούς, έκανα και γιόγκα κάποια στιγμή, έκανα και διαλογισμούς, μου το προτείνανε  και μέσα από τον Άγιο Σάββα να πάω να κάνω διάφορα πράγματα. Και σε όλη τη διαδικασία που ήμουν πήγαινα σε ψυχολόγο γιατί ήθελα να είμαι καλά όχι μόνο για εμένα αλλά και για τα παιδιά μου.

Ε.Γ    Μιλάς τόση ώρα και παρατηρώ το ποσό χαμογελαστή και αισιόδοξη είσαι για τις εμπειρίες σου, χωρίς ίχνος μελοδραματισμού. Ποια είναι η «πηγή» της δύναμης σου αυτής; Είναι και η περιπέτεια σου αυτή;

Ν.Κ   Μάλλον το κάνει και λίγο κωμικό. Βασικά όλες τις δύσκολες στιγμές της ζωής μου, έχω μάθει να τις κάνω λίγο κωμικές για να μπορώ να τις περνάω πιο εύκολα. Δεν ξέρω ίσως είναι ο χαρακτήρας μου. Πάντα έκανα πολλά πράγματα ίσως είχα πάντα γύρω μου πολλούς φίλους, πολλούς ανθρώπους που στη δύσκολη στιγμή με στηρίξανε, ίσως ήμουν σε μια φάση της ζωής μου που ήμουν σε μια κατάσταση η δουλειά μου που δε μου άφηνε περιθώρια να πέσω. Δεν ξέρω, εγώ βρήκα τον τρόπο και βρήκα τη δύναμη. Δε μου αρέσει να με λυπούνται ποτέ. Όχι δεν ήθελα να ξέρουνε, εντάξει στη δουλειά μου ξέρανε μερικοί ότι είχα καρκίνο αλλά θα σου πω ένα μικρό περιστατικό. Την πρώτη φορά που μου πέσανε τα μαλλιά και το έκανα σα κόντρα το κατεστημένο, είχα παραγγείλει την περούκα, πριν κάνω τη χημειοθεραπεία μου είχανε πει ότι θα χάσω τα μαλλιά μου και είχα πάει και την είχα παραγγείλει δεν την είχα πάρει όμως. Στη βδομάδα πάνω άρχισαν τα μαλλιά μου να γίνονται σαν άχυρα, με αποτέλεσμα βέβαια να γίνει μια εκδήλωση και να είμαι προσκεκλημένη σε αυτή την εκδήλωση από το Δήμο μου και βέβαια εγώ δεν είχα παραλάβει τη περούκα. Το μαλλί μου ήταν σε μια κατάσταση που αν έμπαινα ας πούμε να το λούσω θα μου έμενα όλο στα χέρια. Βρήκα ένα πολύ ωραίο φουλάρι έκανα ένα πάρα πολύ ωραίο φιόγκο έκανα ένα πάρα πολύ ωραίο βάψιμο έκανα και το ντύσιμο μου και πήγα στη συναυλία που ήμουν προσκεκλημένη. Εκεί είδα πάρα πολύ κόσμο τους Δημάρχους και άλλους, με είδαν βέβαια και οι φίλοι μου, το κατάλαβαν βέβαια γιατί ξέρανε αλλά εγώ λάνσαρα ένα λουκ πρωτοποριακό. Πάντα έκανα κόντρα σε αυτό που ένιωθα και ίσως αυτό ήταν που με κράτησε, το ότι πήγαινα κόντρα.

Ε.Γ    Πιστεύεις πως όλο αυτό σε έκανε πιο δυνατή;

Ν.Κ   Δεν ξέρω αν με έκανε πιο δυνατή, αυτό που ξέρω είναι ότι με έκανε να βάζω προτεραιότητες στη ζωή μου και να βάζω όχι πρώτα τον εαυτό μου. Έμαθα να λέω όχι, που δεν έλεγα ποτέ, έμαθα να δίνω προτεραιότητα σε μικρά και καθημερινά πράγματα που τα πέρναγα χωρίς να τους δίνω σημασία. Κατάλαβα ότι πρέπει να περνάω περισσότερες ώρες με την οικογένεια μου και επειδή έτσι κι αλλιώς έχω περάσει δύσκολα τελευταία 15 χρόνια, λόγο προβλήματος που αντιμετωπίζω με το παιδί μου δεν είχα το δικαίωμα ούτε να πέσω ούτε να φανώ αδύναμη Οπότε ούτως ή άλλως ήμουν σε αυτή τη διαδικασία, του να ήμουν συνεχώς δυνατή. Απλά αναθεωρείς πράγματα και καταστάσεις και δίνεις περισσότερη βάση στα μικρά και καθημερινά.

Ε.Γ    Τι θα συμβούλευες τις γυναίκες που δίνουν την δική τους μάχη με τον καρκίνο;

Ν.Κ   Να έχουν πολύ καλή ψυχολογία, να βρούνε το θέλω τους για να ζήσουν οι ίδιες από μέσα τους, γιατί με την  καλή ψυχολογία θα μπορέσουν να διαχειριστούν και όλη αυτή την κατάσταση, όπως τους πόνους της χημειοθεραπείας,τα μαλλιά που θα πέσουν, το να σέρνεσαι από τις ακτινοβολίες, τα εγκαύματα από τις ακτινοβολίες κ όλα αυτά. Όταν όμως έχεις ένα δυνατό θέλω για να ζήσεις, δε ξέρω με τι τρόπο θα το βρει η καθεμία και αν θα το βρει, μπορείς να τον διαχειριστείς πολύ πιο εύκολα τον καρκίνο.

Ευχαριστούμε παρά πολύ Νικολ που μοιράστηκες μαζί μας την δική σου εμπειρία με τον καρκίνο!

Εγώ ευχαριστώ, που με προτιμήσατε να πω την άποψη μου.

Εύα Τσέπερη