4499a0e577c756b59dbc3fc7824f3bb4_L-1000×750

Το να  είσαι σωστός δεν σημαίνει να είσαι ευτυχισμένος … Δεν περίμενα να σε συναντήσω σε απρόσμενο χρόνο. Όταν σε είδα να χαμογελάς μου έφτιαξες τη μέρα. Ήσουν το τέλειο παράδειγμα του ιδανικού άνδρα στο μυαλό μου. Θέλω να είμαι δίπλα σου αλλά ακόμα φοβάμαι. Θέλω να γίνω φίλη σου αλλά δεν μπορώ να προφέρω οποιαδήποτε λέξη, όταν είσαι κοντά μου. Ήμουν τόσο ντροπαλή τότε, που δεν ήξερα τι να πω. Όταν ήρθε η ώρα να πω αντίο τότε κατάλαβα ότι δεν μπορώ να σε έχω ποτέ…

Μετά από ένα χρόνο, συναντηθήκαμε και πάλι. Τα συναισθήματά μου για σένα ήταν ακόμα εκεί. Υποθέτω ότι έγιναν ακόμη πιο βαθιά. Πραγματικά μου άρεσες πολύ. Μου άρεσε το πώς μιλάς, πώς χαμογελάς,μου άρεσαν τα πάντα και μου αρέσουν ακόμη. Όταν με είδες, με αγκάλιασες και μου φέρθηκες σαν μια στενή φίλη. Ένιωσα τον ουρανό να μου χαμογελάει. Ήθελα να σε αγκαλιάσω , αλλά δεν μπορούσα. Ένιωσα να τρέμω και δεν ήθελα αυτό να τελειώσει. Παρατήρησα ότι συμπεριφερόσουν έτσι σε όλους. Μπορείς όμως και αγκαλιάζεις έτσι όλους και τους φέρεσε πολύ όμορφα. Ήμουν θολωμένη και στην πραγματικότητα δεν καταλάβαα τίποτα από όλα αυτά. Ωστόσο, η καρδιά μου ήταν πολύ ατίθαση, δεν μπορούσα να την χαληναγωγήσω. Δεν έχει σημασία το πόσο πολύ έχω προσπαθήσει να σταματήσω αυτό το συναίσθημα, αλλά  δεν θα το κάνω ακόμη θα το παλέψω.

Έτσι, μια νύχτα με αγκάλιασε χωρίς λόγο. Απλά μου είπες να είσαι ευγνώμον που γνωρίζεις κάποιον σαν εμένα. Κάποιος που σε δέχετε για αυτό που είσαι και μόνο. Ένιωσα περίφημα όταν είπες αυτά τα λόγια. Με κάποιο τρόπο,  μου έδωσες ελπίδα. Η ελπίδα ότι ίσως είμαι ξεχωριστή. Η ελπίδα ότι ίσως αξίζω να υπάρχω στη ζωή σου. Ζητώ από το Θεό να με συγχωρέσει που σε περιμένω. Ανήκεις σε εκείνον. Το να σε αγαπώ τελικά είναι απαγορευμένο. Πώς μπορώ να αγαπώ κάποιον που δεν μπορεί να είναι δικός μου ότι και να κάνω; Ίσως ο Θεός ήθελε να δοκιμάσει την πίστη μου σε κάτι το απαγορευμένο. Συναντηθήκαμε και πάλι μετά από χρόνια και έτυχε να εργαζόμαστε και πάλι μαζί. Κατά τη διάρκεια εκείνων των χρόνων, ήθελα πραγματικά να μου κρατήσεις το χέρι. Ήθελα πραγματικά να μείνεις μαζί μου. Ήθελα πραγματικά , αλλά εγώ απλά δεν μπορώ. Είδα πόσο ευτυχισμένος  ήσουν, είδα ότι άνηκες εκεί.

 Ο χαρακτήρας μου δεν μου επέτρεπε να φερθώ τόσο εγωιστικά και να τους το στερήσω. Ποιός μπορεί να με κατηγορήσει για αυτό; Μου έδειξες την καλοσύνη σου. Ήσουν εκεί όταν πληγώθηκα από κάποιον. Ήσουν οπαδός της ικανότητας μου. Μπορούσες να με ενθαρρύνεις. Μου έδωσες το χρόνο σου. Ήσουν ένας καλός πιστός φίλος. Ξαφνικά, μια μέρα, ήμασταν πλέον σε θέση να συνειδητοποιήσουμε ότι έπρεπε να κρατήσουμε αποστάσεις. Αρχίσαμε να αποφεύγουμε την αποστολή μηνυμάτων ή οποιαδήποτε άλλη επικοινωνία. Αρχίσαμε να επικεντρωνόμαστε στην κάθε ευθύνη μας μεμονωμένα. Άρχισα να σκέφτομαι ότι ποτέ δεν είχε συμβεί κάτι μεταξύ μας.

Άρχισα να σκέφτομαι ότι όλα ήταν σκευάσματα της φαντασίας μου. Μόνο όταν πάω στο κρεβάτι την ώρα αυτή που ηρεμώ, σκέφτομαι εσένα. Όταν είμαι μόνη, σκέφτομαι εσένα. Γιατί δεν μπορώ να σε ξεχάσω; Γιατί; Γιατί; Υπήρχαν φορές που ήθελα να σε βρω. Ήθελα να σου μιλήσω να σου πω πώς ήταν μέρα μου. Ήθελα να σου πώ ότι μου έλειψες, αλλά φοβάμαι, φοβάμαι για το τι θα μπορούσε να είναι η απάντηση. Τί και αν θα σου πω ότι μου έλειψες; Μπορώ ακόμα να ελπίζω ότι αξίζει να σε έχω; Είμαι αρκετά καλή για να σε έχω;  Πολλά ερωτηματικά τριγυρνάνε στο μυαλό μου.

Τώρα πια υποθέτω ότι αυτή η αγάπη θα παραμείνει κρυφή. Όταν σε κοιτάζω τώρα πια, ξέρω ότι έκανα τη σωστή επιλογή. Δεν έχει σημασία πόσο οδυνηρό είναι για εμένα, ξέρω ότι έκανα το σωστό. Πρέπει να πιστέψω ότι έκανα το σωστό. Θα σ ‘αγαπώ πάντα, ακόμη κι αν δεν μπορώ να σε έχω ποτέ.

Ελένη Μ.