breast-cancer
Λίγο πριν την εκπνοή του Οκτωβρίου που είναι αφιερωμένος στην καταπολέμηση του καρκίνου του μαστού αισθάνομαι την ανάγκη να σας γράψω και την δική μου ιστορία. Μία ιστορία η οποία ξεκίνησε από τα μέσα Αυγούστου. Πρώτα απ όλα να σας πω ότι λόγω της ηλικίας μου μαστογραφία κάνω εδώ και κάποια χρόνια σχεδόν ανελλιπώς μια φορά το χρόνο.
 
Φέτος το καλοκαίρι που οι ζέστες κράτησαν πάρα πολύ, και λόγω του ότι ιδρώνω υπερβολικά, τα συχνά ντουζ μου προκάλεσαν έντονη ξηροδερμία στο σώμα μια και ειδικότερα στην περιοχή του στήθους όπου καλυπτόταν με τα νάιλον υφάσματα των στηθόδεσμων, με αποτέλεσμα να έχω έντονη φαγούρα. Την συγκεκριμένη κατάσταση, την καταπολέμησα με κρέμα για το σώμα και την αφαίρεση του στηθόδεσμου κατά την διάρκεια της νύχτας. Φυσικά άρχισα να βάζω κρέμα και εκεί. Και ξαφνικά έπιασα κάτι. Κάτι πολύ μικρό, αλλά το έπιανα κάθε βράδυ. Βρισκόταν σε πολύ δύσκολο σημείο. Ανάμεσα στο κενό που κάνουν τα στήθη μας από την δεξιά πλευρά κοντά στους θωρακικούς μυς.
 
Η πρώτη μου κίνηση ήταν να πάρω τηλέφωνο και να κλείσω ραντεβού στο ιατρείο μαστού στο Νοσοκομείο Αλεξάνδρα. Το συγκεκριμένο ιατρείο γνώριζα ότι υπήρχε μετά από κάποια ενημέρωση που είχα παρακολουθήσει από το Άλμα Ζωής. Μου έκλεισαν ραντεβού μετά από ένα μήνα περίπου. Επικοινώνησα με την γυναικολόγο μου , και μόλις γυρίσαμε από τις διακοπές μας, πήγα και με είδε. Με ψηλάφισε, αλλά δεν βρήκε κάτι ανησυχητικό. Φυσικά ακολούθησαν οι απαραίτητες εξετάσεις – μαστογραφία και υπερηχογράφημα.
 
14720533_1266717006693756_4758343489067388188_n1
 
2 μέρες πριν το ραντεβού μου στο ιατρείου μαστού, πήγα να κάνω τις εξετάσεις μου. Πρώτη η μαστογραφία. Ρωτάω την κοπέλα που την έβγαλε, καθώς ντυνόμουν, και μου είπε οκ όλα καλά. Και ενώ περίμενα να μπω για το υπερηχογράφημα, σκεφτόμουν να πάρω τηλέφωνο να ακυρώσω το ραντεβού. Και μπαίνω για το υπερηχογράφημα. Όλα καλά και κόντευε να τελειώσει, όταν του υπέδειξα το σημείο που έπιανα αυτό κάτι. Κι από εκεί άρχισαν όλα. Είδαμε έναν όγκο, ευτυχώς μικρό. Δεν σας κρύβω ότι ο γιατρός έκανε ότι καλύτερο μπορούσε για τον απεικονίσει. Είχε ένα ανήσυχο βλέμμα και τον ηρέμησα λέγοντάς του ότι σε 2 μέρες θα με έβλεπε ειδικός μαστολόγος.
 
Θέλετε να σας πω τα συναισθήματά μου; Νομίζω ότι όλες καταλαβαίνεται. Αυτό όμως που με καθησύχαζε ήταν ότι ήξερα ότι ο καρκίνος του μαστού είναι πλέον ιάσιμος σε πολύ μεγάλο ποσοστό. Έτσι και χωρίς να με ρίξει ψυχολογικά πήγα στο ραντεβού μου ημέρα Πέμπτη 15 Σεπτεμβρίου. Αφού  με ψηλάφησε ο γιατρός και αφού του επέδειξα κι αυτού  το συγκεκριμένο σημείο – το οποίο όπως σας προείπα ήταν δύσκολο και πονηρό – η απόφαση ήταν μονόδρομος. Πρέπει να βγει άμεσα. Τρίτη 20 Σεπτεμβρίου έγινε η εισαγωγή και Παρασκευή, 4 μέρες μετά, χειρουργήθηκα.
Μόλις ξύπνησα ήρθε και με είδε ο γιατρός μου είπε: «Από πρώτη όψη μου λέει είναι καλός». Μου πέρασαν τα πάντα. Μόλις είχα ξυπνήσει από ένα κακό όνειρο που δεν πρόλαβα να δω. Φυσικά αυτό μου το επιβεβαίωσε και το αποτέλεσμα της βιοψίας 20 μέρες περίπου μετά.
 
Κορίτσια ξυπνήστε και ψαχθείτε. Προσωπικά δεν ψαχνόμουν από φόβο μην βρω κάτι. Κι όμως όταν το βρήκα ο φόβος αμέσως πήρε άλλες διαστάσεις και το μυαλό άρχισε να παίρνει άλλα μονοπάτια, πολύ πιο δύσκολα. Το να προλάβεις κάτι, είναι η μόνη σωτηρία. Μάθετε τους συντρόφους σας να σας ψαχουλεύουν. Κοιταχτείτε στον καθρέφτη για τυχόν ανομοιομορφίες. Όταν κάνετε μπάνιο και ξυρίζετε τις μασχάλες σας, κάντε τον έλεγχό σας . Και στο κάτω κάτω πρέπει να σκεφτείτε το εξής. Αν δε νοιαστείτε εσείς για εσάς, δεν πρόκειται να το κάνει κανείς άλλος. Σαν ευχή κλείνοντας εύχομαι όσες το διαβάσατε αυτό να αρχίσετε να ψηλαφίζεται το στήθος σας. Διότι και να ανακαλύψετε κάτι να ξέρετε ότι είναι ιάσιμο. Αρκεί να το προλάβετε.
 
Αγγελική