88db7844af2ce90dd73b32850051e7fc_L-1000×750

Η επόμενη βιογραφία μου, είναι για έναν άνθρωπο ιδιαίτερα ευφυή, ευγενικό και αγαπητό προς τους συναδέλφους του, αλλά και προς το κοινό. 

Μετά λοιπόν από επιθυμία μιας καλής μας φίλης , με πολλή χαρά, έψαξα, έμαθα και σας παρουσιάζω τον αγαπημένο Ζεν Πρεμιέ της εποχής :

Ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΧΟΡΝ γεννήθηκε στην Αθήνα στις 09 Μαρτίου 1921. Βέβαια η χρονολογία γέννησης του κυμαίνετε (ανάλογα με  το ποιος γράφει γι’ αυτόν) από το 1919 έως και το 1922. Ο πατέρας του ήταν από τους πιο γνωστούς θεατρικούς συγγραφείς, δημοσιογράφος αλλά και αξιωματικός του στρατού, ο Παντελής Χορν. Έτσι λοιπόν η ζωή του Δημήτρη ήταν συνεχώς μέσα στα παρασκήνια, όχι μόνο λόγο του πατέρα του, αλλά και χάριν της νονάς του, που ήταν η μεγαλύτερη ηθοποιός που έβγαλε η Ελλάδα και δεν ήταν άλλη από την αξέχαστη Κυβέλη Ανδριανού.  

Ο ίδιος θυμάται ότι όταν το έργο που ανέβαζε ο πατέρας του είχε επιτυχία, από την χαρά της επιτυχίας, μετακόμιζαν όλοι μαζί στο ξενοδοχείο της Μεγάλης Βρετανίας. Αν όμως το έργο που ανέβαζε πήγαινε χάλια, τότε όλοι μαζί πάλι μετακόμιζαν στο Μεταξουργείο, στο πιο φθηνό δωμάτιο.

Η απόφαση του όμως να γίνει ηθοποιός, έγινε ξαφνικά και εντελώς τυχαία, όταν μια μέρα ανέφερε ο πατέρας του για την σχολή του Εθνικού Θεάτρου και εκείνος επειδή βαριόταν το Πανεπιστήμιο (όπως έλεγε ο ίδιος), έδωσε εξετάσεις και πέρασε στη σχολή. Βέβαια η προθεσμία για τις αιτήσεις είχε λήξει, αλλά επειδή ήταν γιος του Παντελή Χορν, έκλεισαν λίγο τα ’’μάτια’’ και δέχτηκαν την αίτηση του. Εδώ που τα λέμε, κάπως έτσι δεν γίνονται κάποια πράγματα στην Ελλάδα;;; Όμως ήμασταν τυχεροί και γνωρίσαμε έναν σπουδαίο ηθοποιό, με ευχέρεια λόγου, με καταπληκτική μνήμη, με σωστή κίνηση, με υπέροχη φωνή, μα πάνω απ’ όλα έναν αγαπητό άνθρωπο.

Σε ηλικία 19 χρονών κάνει την πρώτη του εμφάνιση και αποδείχτηκε ότι ήταν γεννημένος γι’ αυτό που έκανε και μπορούσε, μέσα σε λίγα λεπτά, να κερδίσει το κοινό, χωρίς να κάνει μεγάλη προσπάθεια. Σε συνέντευξη του έχει πει, ότι η πρώτη του εμφάνιση έγινε σε μικρή ηλικία, στην ‘’Μάντρα’’ του Αττίκ και ήταν πολύ περήφανος που ήξερε όλα τα τραγούδια του Αττίκ απ’ έξω. Αυτοσαρκαζόταν, είχε χιούμορ, αλλά ποτέ δεν έβαλε πολύ υψηλούς στόχους, παρ’ ότι μπορούσε να πετύχει τα πάντα, είτε στο θέατρο, είτε στην προσωπική του ζωή.

Έλειψε δυο χρόνια από την Ελλάδα και πήγε Αμερική και Αγγλία, για να μπορέσει να παρακολουθήσει την πορεία και τις νέες εξελίξεις του θεάτρου.  Στην πρώτη ταινία που γύρισε ο Φίνος ήταν πρωταγωνιστής και πολύ γρήγορα καθιερώθηκε ο πιο γοητευτικός Ζεν Πρεμιέ.   Συμμετείχε σε πολύ λίγες κινηματογραφικές δουλειές, δέκα τον αριθμό, όμως απέσπασε στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης το βραβείο του Α’ ανδρικού ρόλου, για την ταινία «Μια του Κλέφτη». Πάντοτε είχε τρακ και δεν έβλεπε ποτέ τις ταινίες του, γιατί πίστευε ότι όποιο ρόλο και να είχε παίξει, δεν τον είχε αποδώσει σωστά.

Ήταν τόσο αυστηρός με το εαυτό του, που μια φορά όταν τελείωσε την παράσταση, βγήκε στη σκηνή και ζήτησε συγνώμη από τους θεατές για το άθλιο παίξιμο του. Βέβαια το κοινό που δεν είχε θεωρήσει καθόλου άθλιο το παίξιμο του, τον χειροκροτούσε ακόμα πιο ζωηρά και πιο ένθερμα. Ένα περιστατικό που του είχε κάνει εντύπωση, ήταν μια μέρα που κάποιος της τροχαίας τον είχε σταματήσει στο δρόμο για έλεγχο, μόλις τον πλησίασε και τον αναγνώρισε, τα έχασε και του είπε «Κύριε Κορν……. γιατί Χορνάρετε….».

Παντρεύτηκε δυο φορές και μάλιστα ο δεύτερος ήταν με την Αννούλα Γουλανδρή (πολλά χρόνια μετά τον χωρισμό του από τηνΛαμπέτη), με την οποία έμεινε όλα τα υπόλοιπα χρόνια, μέχρι και τον θάνατο της. Παραδεχόταν πως την είχε αγαπήσει πάρα πολύ, σε αντίθεση με την πρώτη του γυναίκα, την Ρίτα Φιλίππου, την οποία την απατούσε συνέχεια, αλλά ήταν τόσο ειλικρινείς  που της το ‘λεγε κι όλας.  Όμως η ερωτική ιστορία που στιγμάτισε την προσωπική του ζωή, ήταν αυτή με την Έλλη Λαμπέτη, με την οποία δεν παντρεύτηκε ποτέ και ας κόντεψαν να κάνουν και παιδί μαζί. Μια ερωτική ιστορία που στα πρώτα της βήματα, υπήρχε ένας σνομπισμός απ’ την πλευρά του και μια περιφρόνηση από την δική της πλευρά.

Παρόλο που ο Δημήτρης Χορν ήταν είδη πρωταγωνιστής και η Έλλη Λαμπέτη στα πρώτα της βήματα στο θέατρο.  Κάπως έτσι όμως δεν μας έχει αποδείξει η ζωή πως ξεκινάνε οι μεγάλοι έρωτες;;; Αυτός ο παράφορος έρωτας κράτησε έξι χρόνια. Είχαν φτιάξει μαζί θίασο, αλλά ξαφνικά η Λαμπέτη παρατάει τα πάντα και πάει στην Αμερική να παντρευτεί (όμως για εκείνη θα μιλήσουμε στη δική της βιογραφία). Χρόνια αργότερα ο ίδιος παραδέχτηκε, ότι η Λαμπέτη δεν ήταν ο έρωτας της ζωής του. Όταν τον ρωτούσαν αν θα έπαιζε ξανά με την Λαμπέτη, έλεγε ότι δεν ήθελε να χαλάσει την εικόνα που είχαν στα μάτια του κοινού οι δυο τους όταν ήταν νέοι. Φοβόταν πολύ τις αρρώστιες και εικάζεται ότι ένας από τους λόγους που αναγκάστηκε η Λαμπέτη να φύγει από κοντά του, ήταν ότι τον έβλεπε πως αντιδρούσε στην αρρώστια και το θάνατο που είχε χτυπήσει την οικογένεια της, την οποία η Έλλη αγαπούσε και φρόντιζε πολύ. Φορούσε γυαλιά μυωπίας και όταν τα έβγαζε δεν μπορούσε πραγματικά να δει τίποτα.

Ούτε το κοινό, ούτε καν τους άλλους ηθοποιούς που έπαιζαν στην παράσταση. Έκανε εκπομπή στο ραδιόφωνο «Ο Ταχυδρόμος Έφτασε» και το 1974 έγινε ο πρώτος Γενικός Διευθυντής στην ΕΡΤ και το 1980 μαζί με την Άννα Γουλανδρή έφτιαξαν το ίδρυμα Γουλανδρή – Χορν.  Ήταν πολύ καλός φίλος με τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, τον Μάνο Χατζιδάκι, και τον Οδυσσέα Ελύτη.  Από το 1983 έως και το τέλος της ζωής του, ο Δημήτρης Χορν αποσύρθηκε από την δημοσιότητα, αν και μπορούσε άνετα να συνεχίσει γιατί ο κόσμος τον ζητούσε, αλλά κανένας δεν μπορούσε να καταλάβει για πιο λόγο το έκανε αυτό. Απλά υπάρχουν κάποιες υποψίες, χωρίς να τις έχει βεβαιώσει ποτέ κανείς, ότι όλο αυτό έγινε, γιατί το 1983 σφράγισε για πάντα τα μάτια της, η αγάπη του (και ας μην το παραδεχόταν) η Έλλη. 

Από το 1994 έπασχε από Αλτσχάιμερ και στις 16 Ιανουαρίου του 1998 στα 77 του χρόνια, έχασε την μάχη με τη ζωή και μετακόμισε για τελευταία φορά, στη γειτονιά των αγγέλων. Στο μυαλό και στην καρδιά μας, θα μείνουν για πάντα οι ταινίες του, τα μαθήματα υποκριτικής του στις πιο αγαπημένες ταινίες ‘’Αλλοίμονο στους νέους’’ , ’’Κάλπικη Λίρα’’, ‘’Μια ζωή την έχουμε’’. Αλλά πάνω απ’ όλα θα μείνουν αξέχαστα τα τραγούδια του και η σαγηνευτική φωνή του.      ΗΘΟΠΟΙΟΣ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΦΩΣ