Στο θαύμα…!!!

375

Κάθε φορά που γυρνάς την πλάτη σου σε ένα θαύμα… Το χάνεις.

Όταν πάψεις να διακρίνεις στα σύννεφα μορφές από μάγισσες, ξωτικά, ζώα, και τεράστια πυροτέχνηματα σημαίνει πως έχεις αρχίσει να μεγαλώνεις… Εεεε, και τη πειράζει να κρατήσεις το παιδί ζωντανό μέσα σου ??? Να κρατήσεις ότι αγαπάει και ότι το κάνει να χαίρεται ??

Η ευτυχία δεν βρίσκεται στο τέλος του δρόμου σταματά να βιάζεσαι…. Βρίσκεται στην διάρκεια της διαδρομής, άστην λοιπόν αυτήν την διαδρομή να είναι γεμάτη από ελπίδες και όνειρα εκείνου του μικρού παιδιού σου, που κάθε μέρα το νεκρώνεις από την επιθυμία σου να το μεγαλώσεις απότομα.

Χαμόγελό ???? Χαμόγελο ???? Ε?? Πόσο πόνο, μπορεί να κρύβει ένα χαμόγελο ?? Πόσο καλά μπορεί κάποιος να κρυφτεί πίσω του ????? Είναι μεγάλη τέχνη να χαμογελάς πάρα τον πόνο που νιώθεις.

Ένα από τα πολλά και ωραία τελειώνοντας το εθνικό θέατρο βγαίνοντας απ την σχολή, είναι πως δεν έχει και τόσο πραγματική σημασία η θέση του στόματος όσο τα μάτια. Τα ΜΑΤΙΑ… Είναι που προδίδουν αν κάποιος πραγματικά σου χαμογελά.

Εκεί… Εκεί βλέπεις και το παιδί, το δικό σου παιδί αν ζει μέσα σου ή αν έχεις καταφέρει να το βγάλεις από την μέση…. Σαν να ήταν ένα πρόβλημα. Αλλά κατάλαβες ποτέ ???? Πως κάθε πρόβλημα έχει ένα δώρο για σένα μέσα του ??

Γιατί σε μένα ??????γιατί τώρα ????? Το εύκολο που λέμε όλοι πάντα…. Σκέφτηκες ποτέ ότι αυτό το πρόβλημα, μπορεί να σε οδηγήσει σε καταστάσεις πιο καλές ή να σε απομακρύνει από πρόσωπα ή πράγματα που σε πήγαιναν πίσω, ή που σου έκανα κακό.

Όχι….. Γιατί η βιασύνη και ο θυμός έχει γίνει μικρόβιο μέσα μας που δεν παίρνει ίαση. Γιατί βιαζόμαστε πάντα, και θυμώνουμε εύκολα, και ξεχνάμε το μαγικό κλειδί, την υπομονή. Μεγάλη αρετή η υπομονή βρε αδελφέ….. Σχοινί μεγάλο, που κάποιες φορές νιώθεις να σπάει, σαν κάποιος να στο ροκανίζει… Και να το φτάνει στα όρια του. Κάποιες άλλες, στο τεντώνουν, τόσο, που λες πάει αυτό ήταν, αλλά την τελευταία στιγμή, γίνεται ένα αλλόκοτο θαύμα. Για αυτό τα θαύματα θυμώνουν όταν δεν τα πιστεύουμε. Για αυτό την πλάτη μου, δεν την γυρνώ κατάματα θέλω να τα βλέπω. Κι αν δεν μου βγουν ?????

Εγώ θα τα προσμένω….. Έχει μεγάλη καύλα η αναμονή….. στο όνειρο, στο θέλω, στο ζω και στο πεθαίνω.

Εγώ θα τα προσμένω με… Υπομονή… __

(Υ.Γ Στο κάθε θαύμα που έχει ανάγκη ο καθένας σας, ας βρει της ζωής σας το μονοπάτι ανοιχτό.)

Κωνσταντίνα Σιλεβρή

Διαβάστε ακόμη: Περισσότερα από τον συγγραφέα

Loading...

You can't download this image